Σκέψεις για εκείνους που διατηρούν τον ρομαντισμό τους ή τουλάχιστον, δεν του έχουν γυρίσει τελείως την πλάτη τώρα που η κρίση λύγισε τους περισσότερους από εμάς.

Δεν είναι μόνο που δεν μπορεί ο κόσμος να βρει εύκολα δουλειά, είναι που και να βρει, δεν σημαίνει ότι θα του αρέσει απαραιτήτως ούτε ότι θα του προσδίδει ουσιαστική ικανοποίηση. Αν μεν αγαπάμε αυτό που κάνουμε και το πληρωνόμαστε, είμαστε σίγουρα ευτυχείς και τυχεροί φυσικά. Αν όχι, τα πράγματα δυσκολεύουν πολύ. Γιατί και να μην πληρώνεσαι καλά και να μη σε αφορά σε κανένα επίπεδο το αντικείμενο που σε απασχολεί όλη μέρα, αποτελεί συνθήκη δύσκολη και στενάχωρη.
Στον κόσμο πάντως, είναι αρκετά τα επαγγέλματα που πλουτίζουν τον άνθρωπο και την ψυχή του. Είναι εκείνα που αφορούν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, την προσφορά. Προσφορά σε κάθε επίπεδο, προς τους άλλους και όχι μόνον τους ανθρώπους – ο καθένας μπορεί να αισθάνεται ότι έχει νόημα η προσφορά του και αλλού: στη φύση, τα ζώα, το περιβάλλον. Και τόση ώρα δεν μιλώ για φιλανθρωπία ή δουλειές χωρίς μισθό, αλλά για τις κανονικές δουλειές που συχνά ξεχνάμε πόσο σημαντικές είναι αλλά και για άλλες που δεν μας περνούν καν από το μυαλό αλλά είναι πολύ πιθανό να μας αλλάξουν τη ζωή αφού θα αγγίξουν την ψυχή μας.
Τα αλτρουιστικά επαγγέλματα λοιπόν, τα ανιδιοτελή δηλαδή, αποτελούν το καλύτερο φάρμακο απέναντι στο χάος και τον δηλητηριασμένο κόσμο που ζούμε. Μελέτες άλλωστε έχουν δείξει ότι ο αλτρουισμός είναι ο πιο σύντομος δρόμος προς την ευτυχία, μιας και μας κάνει να νιώθουμε ευεξία, μας δίνει κίνητρα και εν τέλει αυξάνει τις πιθανότητες της επιμήκυνσης της ζωής. 

Αυτά τα επαγγέλματα είναι τα παιδαγωγικά, τα ιατρικά και νοσηλευτικά, τα 
περιβαλλοντικά επαγγέλματα και φυσικά όσα σχετίζονται με την ψυχολογία καθώς και εκείνα των κοινωνικών λειτουργών. 

Κατά βάση τα αλτρουιστικά επαγγέλματα είναι αυτά που έχουν σαν στόχο:

1. Την προώθηση υποστηρικτικών συστημάτων τα οποία είναι κατάλληλα και ενθαρρύνουν τη σωστή ανάπτυξη του ατόμου.

2. Την ενθάρρυνση της φροντίδας ενός μέλους μιας οικογένειας που έχει ένα ειδικό πρόβλημα ασθένειας ή αναπηρίας. 

3. Την ενθάρρυνση της φυσιολογικής ανάπτυξης των μελών της οικογένειας και της  εκπαίδευσης τους. 

4. Την προαγωγή και την φροντίδα του περιβάλλοντος και της φύσης. 

5. Την ενδυνάμωση της σύνδεσης και της λειτουργικότητας της οικογένειας και κατ’ επέκταση του κοινωνικού συνόλου – μικρότερου ή μεγαλύτερου.

6. Την προαγωγή της υγείας και την πρόληψη της ασθένειας. 

Στη σύγχρονη εποχή όπου το ανθρωποκεντρικό στοιχείο έχει χάσει την προτεραιότητά του, τα κοινωνικά και παιδαγωγικά επαγγέλματα έρχονται να καλύψουν τις ανάγκες και να εξισορροπήσουν τις καταστάσεις. Τα αλτρουιστικά επαγγέλματα είναι αυτά που παρέχουν ασφάλεια και προστασία στον άνθρωπο αλλά και το περιβάλλον. 
Είναι σημαντικό να μην ξεχνάμε, όσο πιεστική και αν είναι η καθημερινότητά μας ότι ο κόσμος μας μπορεί να λειτουργεί καλύτερα με τη συνδρομή του καθενός μας. Για αυτό και η παιδεία είναι η πρωταρχική και θεμελιώδης βάση για την καλύτερη συμβίωση. Μπορεί λοιπόν να μην έχουμε την τύχη, την ευκαιρία ή τη δυνατότητα να κάνουμε ένα επάγγελμα με αλτρουιστικό υπόβαθρο –και φυσικά σημασία έχει και πώς κάνει κάποιος το επάγγελμά του, γιατί και γιατρός και δάσκαλος μπορεί να είσαι αλλά να μη σε νοιάζει- όμως έχουμε τη δυνατότητα να συμπεριφερόμαστε στη ζωή μας με ένα τέτοιο πνεύμα. Με την ευκαιρία λοιπόν των εν λόγω επαγγελμάτων, ξεφεύγω κάπως, θίγοντας κάτι που απασχολεί συνεχώς και περισσότερο: πώς συμβιώνουμε στην καθημερινότητά μας; Μπορούμε τον θυμό ή το άγχος να μην το διοχετεύουμε με τρόπο επιθετικό σε όσους δεν φταίνε; Δεν λέω να γίνουμε Γκάντι ή Βούδες, αλλά μπορούμε και να μην κορνάρουμε στον μπροστινό που περιμένει τη γιαγιά να περάσει τον δρόμο, μπορούμε να πούμε καλημέρα και ευχαριστώ στον περιπτερά, ακόμη και τον γρουσούζη θα λυγίσεις στο τέλος ή και αν δεν τον λυγίσεις, θα γελάσεις τελικά με την ψυχή σου. Μπορούμε να μην χτυπάμε τα αδέσποτα και να μην πετάμε πια τα σκουπίδια στον δρόμο. Είναι τόσο απλό και τόσο εύκολο. Και αλλάζει όλα όσα μας περιτριγυρίζουν. Οι άνθρωποι παρασυρόμαστε εύκολα – και προς τις δύο κατευθύνσεις.

Μία Κόλλια, εξωτ. συνεργάτης kariera.gr, pr@kariera.gr

Αφήστε το σχόλιό σας…