Καλή Χρονιά ευχόμαστε σε όλους και σας καλωσορίζουμε στις νέες ενότητές μας για το 2015! Με αφορμή το τελευταίο μας άρθρο όπου παρουσιάσαμε ποσοστά για τη “διαρροή εγκεφάλων” (αξιόλογων στελεχών, αποφοίτων, κ.λπ.) από την Ελλάδα προς διάφορες χώρες του εξωτερικού, είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με στέλεχος που επέστρεψε στην Ελλάδα πριν λίγες μέρες, τον κο Βαγγέλη Ταρταράκη, μετά από 7 έτη διαμονής του στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ας διαβάσουμε την εμπειρία του, όπως τη μοιράστηκε μαζί μας…

Έθελ Αγγελάτου: Τι σας ώθησε να μεταναστεύσετε στη Μ. Ανατολή;
Βαγγέλης Ταρταράκης: Στα ΗΑΕ μετανάστευσα το 2008, προ κρίσης, μετά από 6 μήνες αναζήτησης εργασίας στην Ελλάδα. Το Μάιο του 2008 μου προτάθηκαν 3-4 θέσεις, μία εκ των οποίων ήταν από τα Εμιράτα και αφορούσε σε θέση στον κατασκευαστικό κλάδο. Το συζητήσαμε με τη σύζυγό μου και αποφασίσαμε να φύγω για μια δοκιμαστική περίοδο 6 μηνών. Ο κλάδος ήταν εντελώς “ξένος” σε εμένα, τουλάχιστον συγκριτικά με όσα είχα κάνει μέχρι τότε. Τόσο όμως η πρόκληση, όσο και η νέα αυτή χώρα, με κινητοποίησαν ώστε να πάρω τη μεγάλη απόφαση.

ΕΑ: Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε κατά την προσαρμογή σας στην Αραβική αγορά?
ΒΤ: Θα έλεγα όχι πολλές, δυσκολίες που ο καθένας αντιμετωπίζει όταν αλλάζει δουλειά (προσαρμογή, συνάδελφοι, απαιτήσεις, κ.λπ.), συν την εγκατάσταση. Επίσης, δυσκολεύτηκα σχετικά και με το κλίμα που είναι έτσι κι αλλιώς δύσκολο να το συνηθίσεις – σου παίρνει περίπου 5-6 μήνες. Παρ’ όλα αυτά, για πολλούς συμπατριώτες μας, το “ξεβόλεμα” να φύγουν από την οικογενειακή εστία είναι το πιο δύσκολο, αν και κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις.

ΕΑ: Πώς ήταν η συνύπαρξή σας με κόσμο από τόσες πολλές χώρες?
ΒΤ: Είναι θέμα αντίληψης. Από την περίοδο που ήμουν φοιτητής στο Λονδίνο πριν 20 χρόνια, είχα μάθει να συνυπάρχω με κόσμο από διαφορετικές χώρες κ πολιτισμούς. Αυτό που πρέπει να θυμάσαι πάντα, είναι να σέβεσαι τον άλλο και τη διαφορετικότητα του, να είσαι κοινωνικός και να μη διστάζεις να περνάς χρόνο μαζί του. Με άλλα λόγια, να πηγαίνεις εκεί που σε προσκαλούν, να μην εκλαμβάνεις ενδεχομένως λάθος κάποιες καταστάσεις φέρνοντας στο μυαλό σου συμπεριφορές ανθρώπων του τόπου σου, να είσαι γενικά ανοιχτόμυαλος, να αξιολογείς τα “θετικά” κάθε πολιτισμού χωρίς να ενσωματώνεις “αρνητικά” του δικού σου και κυρίως, να μη μιλάς άσχημα για τη χώρα σου (όπως και αν είναι οι συνθήκες πίσω).
Η ζωή είναι οργανωμένη σύμφωνα με τα Δυτικά πρότυπα, με μουσουλμανικές παρεμβάσεις όπου κρίνεται απαραίτητο, ο κόσμος σέβεται τους νομούς κ τους συνανθρώπους του και αν έχεις πραγματική διάθεση να δουλέψεις, φέρνεις γρήγορα αποτελέσματα.
Πολλές, μα πολλές πραγματικά ιδέες σε πιο γρήγορους χρόνους.

ΕΑ: Τι θα συμβουλεύατε τους νέους αν σκεφτόντουσαν να μεταναστεύσουν?
ΒΤ: Θα τους συμβούλευα να το κάνουν αναμφισβήτητα, σε οποία περίοδο της ζωής τους, απλώς όσο πιο νέοι, τόσο πιο καλά. Σκεφτείτε ότι ο νέος Ευρωπαίος, στα 21 του έχει τελειώσει το πανεπιστήμιο, ξεκινάει καριέρα και στα 28 του σκέφτεται να ξεκινήσει την επιχείρηση του. Ο Έλληνας στα 30 του, σε αρκετές περιπτώσεις μένει ακόμη στο πατρικό του.
Είναι θέμα αφετηρίας· όσο πιο γρήγορα ξεκινήσεις, τόσο πιο πολλές εμπειρίες θα μαζέψεις. Και το ταξίδι είναι υπέροχο, αρκεί να έχεις ματιά κ αυτιά ανοιχτά!

ΕΑ: Πείτε μας, για να κλείσουμε, γιατί επιστρέψατε;
ΒΤ: Γύρισα γιατί θέλω να ζήσω κοντά στους ανθρώπους που αγαπώ, στο σπίτι μου κ γιατί πιστεύω ότι κάθε ταξίδι πρέπει να έχει ένα τέλος και να το αποφασίζεις εσύ, όχι η ζωή ή κάποιοι άλλοι. Αν, φυσικά, αυτό είναι εφικτό και το επιτρέπουν οι συνθήκες. Κι είναι θέμα φιλοσοφίας του καθενός, δεν έχει να κάνει με επαγγελματικές φιλοδοξίες…
Σε όσους, επαγγελματικά νέους ή πρεσβύτερους, σκέφτονται να φύγουν στο εξωτερικό, αυτό που έχω να πω, είναι να βάζουν στόχους, να μην αποκλίνουν από αυτούς, να τους ακολουθούν, να πιστεύουν στο Θεό και να πιστεύουν πολύ στον εαυτό τους. Γιατί θα υπάρξουν αρκετές στιγμές που θα “πέφτουν” ψυχολογικά.
Δόξα τω Θεώ, εδώ και λίγες ημέρες που επέστρεψα στην Ελλάδα, ήδη μιλάω με κόσμο της αγοράς και τη βρίσκω αρκετά ενδιαφέρουσα· κάτι που είχα να νιώσω χρόνια. Θα κινητοποιηθώ λοιπόν αναλόγως, όπως και συμβουλεύω να κάνουν όσοι έχουν παραμείνει στη χώρα μας ή μόλις επιστρέψει, χωρίς να περιμένουν οι εξελίξεις να προκύψουν με τη βοήθεια των άλλων, των γονιών, των φίλων, του κράτους, κ.λπ. Ό,τι πετυχαίνουμε, το δημιουργούμε και το χτίζουμε εμείς για τους εαυτούς μας. Με υπομονή και δύναμη.

Έθελ Αγγελάτου, εξωτ. συνεργάτης kariera.gr, pr@kariera.gr

Αφήστε το σχόλιό σας…