Διαβάζοντας το σημερινό τίτλο και περιεχόμενο του άρθρου, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα, να παρερμηνεύσετε το νόημα αυτού, γι’ αυτό και θέλουμε την προσοχή σας “στο δάσος κι όχι το δέντρο”! Σαν θεματική ενότητα, αυτή τη φορά επιλέξαμε μια λέξη κλειδί – την ευθύνη. Λέξη που ευθύνεται κι η ίδια για πολλές ενέργειες, αποφάσεις, περιορισμούς και αυθυποβολές που δρομολογούμε και μας συμβαίνουν. Αφορμή γι’ αυτό το θέμα, ήταν η συλλογή πολλών αποφθεγμάτων εκπαίδευσης που διάσπαρτα μας έχουν διδάξει, ότι μέσα από τις δυσκολίες, τις απορρίψεις και τις αποτυχίες που βιώνουμε, μπορούμε να ανακαλύψουμε λύσεις και κίνητρα για εξέλιξη. Υπεύθυνοι, για όλο αυτό είμαστε εμείς, παλεύοντας τις συνθήκες, τις λάθος επιλογές που ενδεχομένως κάνουμε, ατυχίες που όντως συμβαίνουν, ακόμα και δικαιολογίες που βολεύουν και χρησιμοποιούμε κατά συρροή. Θυμηθείτε, το ζήτημα δεν είναι απαραίτητα να βρεθεί ο ένοχος του ριζικού μας, αλλά πώς θα οδηγηθούμε στο στόχο μας παρά τις αντίξοες συνθήκες.

Πιο συγκεκριμένα, όσα βιώνουμε τα τελευταία έτη στη χώρα μας, έχουν αρχίσει να φαντάζουν πλέον συνθήκες δεδομένες, δίχως καμιά προοπτική για αλλαγή και μετατροπή τοπίου προς την πολυπόθητη εξέλιξη και ανάπτυξη. Δικαιολογημένα ασφαλώς, με τόσα που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας, σε διαδικασίες, διαχειρίσεις και αποφάσεις που λαμβάνονται για εμάς, χωρίς εμάς. Όντως, έτσι φαντάζουν, και θα συνεχίζουν επ’ άπειρο να φαντάζουν και να είναι, αν εμείς οι ίδιοι δεν συμβάλλουμε στην αλλαγή για την οποία διαμαρτυρόμαστε ότι ποθούμε.

Ποια είναι λοιπόν η λύση σε αυτή την πραγματικότητα που θέλουμε να αποτινάξουμε;
Η παραίτηση; Η μεμψιμοιρία; Ή μήπως η αποδοχή;

Ας πάρουμε για παράδειγμα δύο επιχειρηματίες που παρέχουν στις αναφερόμενες περιοχές καταλύματα και υπηρεσίες εκδρομών και περιήγησης για τους επισκέπτες τους κι ας εξετάσουμε πώς εκείνοι αντιλαμβάνονται και αντιμετωπίζουν την κρίση, προκειμένου να αυξήσουν την πελατεία τους, να διατηρήσουν το προσωπικό και τους συνεργάτες τους και ασφαλώς, να βγάλουν τα προς το ζην (αληθινά παραδείγματα):

Γ.Χ., Ξενώνας, Λίμνη Κερκίνη
“Η κρίση μας χτύπησε την πόρτα. Δεν το έβαλα κάτω. Πήγα σε ένα σεμινάριο internet, έμαθα να στέλνω ομαδικά SMS… Αποφάσισα μια φορά κάθε δέκα ημέρες να πηγαίνω στη Θεσσαλονίκη. Μέχρι και σε εκπομπή στην τηλεόραση βγήκα”.

Μ.Κ., Βουνολόγος, Παρανέστι Δράμας
“Κάθε πρωί προσεύχομαι να περάσει η κρίση. Τον τελευταίο καιρό ψέλνω κιόλας. Δεν έχει ο κόσμος πλέον χρήματα. Ο Θεός όμως είναι μεγάλος”.

Τα παραπάνω, ασφαλώς και δεν έχουν κανένα απολύτως σκοπό να θίξουν το θέμα της πίστης και της θρησκείας. Τα εξετάζουμε απλά ως ενδεικτικές (και συνήθεις) συμπεριφορές και αντιλήψεις ανθρώπων που βιώνουν την κρίση και πιέζονται να βρουν πάση θυσία λύσεις. Η απάντηση της πιο πάνω λοιπόν ερώτησης, κρύβεται στα λόγια του πρώτου επιχειρηματία. Ο συγκεκριμένος αντιλήφθηκε το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί – όχι απαραίτητα για την κατάσταση που βιώνει, αλλά σίγουρα για το μέλλον που του επιφυλάσσεται – και φρόντισε να εφεύρει εναλλακτικές που θα τον βοηθήσουν στην αντιμετώπισή της.

Το ζητούμενο δεν είναι να σας εναποθέσουμε ευθύνες, να “προκαλέσουμε” και να αναστατώσουμε – είναι πολύ πιθανόν να είναι η πρώτη σας αντίδραση κατά νου. Το ζητούμενο είναι να σας ενθαρρύνουμε να δράσετε, εκτός της πεπατημένης που κάποιοι ακολουθούσατε ως σήμερα και να εφεύρετε λύσεις που θα βοηθήσουν εσάς. Άλλωστε, παγιωμένες αντιλήψεις που σας περιορίζουν και εγκλωβίζουν τη δημιουργικότητα και το ζήλο σας, όπως:

Δεν μπορείς!
Κι αν το προσπαθήσεις, τι νομίζεις ότι θα καταφέρεις;
Όλοι τα ίδια λένε και αλλαγή δεν έγινε καμία!
Αποκλείεται να τα καταφέρεις εσύ, νομίζεις άλλοι δεν προσπάθησαν πριν από εσένα;
Τόσες φορές που έκανες την προσπάθειά σου, βρήκες άκρη;
…σας πάνε πίσω και υποβαθμίζουν κάθε δύναμη που κρύβετε μέσα σας. Πιστέψτε στον εαυτό σας, αγνοήστε για μια φορά τις πεποιθήσεις των άλλων και τις δικές σας προερχόμενες από προηγούμενες εμπειρίες και κάντε την ΑΛΛΑΓΗ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. Στο κάτω-κάτω, αν επιθυμούμε να αλλάξουμε τις συνθήκες, χρειάζεται να ξεκινήσουμε από εμάς τους ίδιους!

“Δεν έχω αποτύχει 1.000 φορές. Απλά έχω επιτυχώς βρει 1.000 τρόπους πώς να ΜΗΝ εφεύρω τη λάμπα” Thomas Edison

[Έμπνευση του σημερινού άρθρου προήλθε από υλικό διάφορων εκπαιδεύσεων και με αφορμή τα παραπάνω αληθινά παραδείγματα που αναφέρθηκαν σε εκπαίδευση του κου Αντώνη Δάσκου, CEO & Trainer, DOOR Greece & Cyprus Training & Consulting]

Έθελ Αγγελάτου, εξωτ. συνεργάτης kariera.gr, pr@kariera.gr Αφήστε το σχόλιό σας…