Είσαι αναγκασμένος να μείνεις στο ίδιο εργασιακό αντικείμενο μια ολόκληρη ζωή; Εν έτει 2018, όχι φυσικά. Να πώς είναι να αλλάζεις καριέρα στη μέση σχεδόν της πορείας σου.

Η πρώτη δουλειά που διαλέγουμε όντας νέοι είναι λίγο σαν τα νεογιλά δοντάκια, αυτά τα δοντάκια που έχουν τα μικρά παιδιά αλλά δεν μένουν για πολύ στο στόμα. Είναι η νεανική μας επαγγελματική καψούρα ή αυτό που ήθελαν οι γονείς μας, ή αυτό που σπουδάσαμε και ‘αφού το σπουδάσαμε έπρεπε και να το εξασκήσουμε’. Μπορεί να μας ταίριαξε, να μας βόλεψε και να μας συντρόφευσε για αρκετά χρόνια. Αν όμως πλέον αυτό είναι κάτι που δεν μας καλύπτει;

Σε μια εποχή όπως η σημερινή, που αναγκαστήκαμε να γίνουμε πιο ευέλικτοι και ευπροσάρμοστοι στα εργασιακά μας, πολλοί άνθρωποι ανεξαρτήτως ηλικίας έρχονται κάποια στιγμή στο εξής σταυροδρόμι: να συνεχίσω την καριέρα που έχω ή να αλλάξω πεδίο; Σίγουρα δεν είναι μια εύκολη ερώτηση, αλλά είναι ηχηρή πολλές φορές, βάσιμη και καθοριστική. Και ενώ λίγο μετά τα 40, το κλισέ λέει ότι αρχίζεις και μαζεύεις τα πρώτα σημαντικά εργασιακά «παράσημα», υπάρχουν άνθρωποι ανάμεσά μας (και όχι λίγοι) που αλλάζουν πεδίο μάχης, για να δώσουν τη μάχη τους με μια διαφορετική καριέρα. Γι’ αυτούς γράφτηκε αυτό το κείμενο, για το θάρρος και την ευελιξία τους, αλλά και για την στρατηγική αλλαγής καριέρας που ακολούθησαν, και που λίγο ή πολύ βασίζεται σε αυτές τις πρακτικές:

-εντόπισαν -όχι αυτό που Δεν τους ταιριάζει- αλλά αυτό που τους ταιριάζει.

Δεν αρκεί να ξέρεις τι δεν θέλεις, αλλά τι θέλεις. Για παράδειγμα, μπορεί να μην μας αρέσουν πλέον οι αριθμοί και να μην θέλουμε να συνεχίσουμε μια καριέρα «θετικών επιστημών». Αλλά τι μας αρέσει; Τι μας γεμίζει; Έχουμε κλίση/ταλέντο σε αυτό;

έφτιαξαν ένα καινούργιο δίκτυο ανθρώπων γύρω τους.

Συναναστράφηκαν ανθρώπους με τα ίδια ενδιαφέροντα με αυτούς, ρώτησαν τις συμβουλές τους, πήραν σημαντικές πληροφορίες για το (νέο) ξεκίνημά τους.

-διατήρησαν ένα δίχτυ ασφαλείας.

Το να κλείσεις με δύναμη την πόρτα πίσω σου, μπορεί να φαίνεται πολύ «κινηματογραφικό» και ωραίο αλλά δεν είναι σοφό. Κράτα πάντα επαφές και διόδους επικοινωνίας με την προηγούμενη δουλειά σου. Όπως επίσης βοηθάει να έχεις ένα χρηματικό ποσό στην άκρη για να περάσει ομαλότερα η περίοδος μετάβασης.

-δε φοβήθηκαν να πάρουν γνώση από ανθρώπους νεότερους σε ηλικία.

Το να αλλάζεις σε προχωρημένο στάδιο καριέρα, σημαίνει ότι θα χρειαστεί να εκπαιδευτείς από νεότερους ανθρώπους. Όσο πιο ανοιχτό και όχι συμπλεγματικό πνεύμα έχεις, τόσο πιο εύκολα θα τα καταφέρεις. (Δες και το σχετικό μας άρθρο για τους νεότερους manager εδώ)

-είδαν την αλλαγή ως μια δεύτερη ευκαιρία και όχι ως μια αποτυχία.

Το θέμα είναι να αδράξεις την νέα αυτή αρχή ως κάτι καινούργιο και ευχάριστα πρωτόγνωρο. Το ότι αλλάζεις καριέρα, δε σημαίνει ότι ακυρώνεται ως αποτυχία η προηγούμενη.

-μετέτρεψαν την στροφή αυτή σε «συγκριτικό τους πλεονέκτημα».

Στο καινούργιο πεδίο που θα βρεθείς, οι γνώσεις σου από ένα άλλο πεδίο μπορεί να είναι αυτές που θα σε διαφοροποιήσουν από τους συναδέλφους σου. Ένας άνθρωπος με εμπειρία στις πωλήσεις, π.χ. μπορεί να είναι πολύ χρήσιμος στο marketing, ή ένας άνθρωπος με καλλιτεχνικό πνεύμα να φανεί πολύ χρήσιμος σε ένα τομέα που έχει στερέψει σε δημιουργικό επίπεδο.

-και ενέπνευσαν άλλους.

Όπως λέει και ένα ρητό: «Έσο δυνατός-ποτέ δεν ξέρεις ποιον εμπνέεις». Με το νέο ξεκίνημά σου μπορεί να δίνεις το παράδειγμα σε άλλους ανθρώπους που τυχόν θέλουν να δοκιμάσουν νέες διαδρομές στην καριέρα τους. Το να τους θυμίζεις αυτό το δικαίωμα δεν είναι λίγο.

 

Του Δημήτρη Φαλλιέρου

Copyright: www.shutterstock.com