Βρίσκω συχνά τον εαυτό μου να αναφέρεται σε κάθε χρονιά που διανύουμε όλοι επαγγελματικά – το διάστημα, από τον Σεπτέμβριο έως τον Ιούνιο – ως «σχολική».

Της Έθελ Αγγελάτου

Ενώ είναι προφανές ότι τα σχολικά χρόνια έχουν τελειώσει για πολλούς, προ πολλού, μ’ αρέσει αυτή η αναφορά, πόσο μάλλον εφόσον παρατηρώ ότι το διάστημα αυτό είναι άκρως ενεργό, για τα περισσότερα στελέχη, αλλά και τα τμήματα Ανθρωπίνου Δυναμικού.

Ο Σεπτέμβριος μετά το καλοκαίρι ξεκινά πάντα πολύ δυναμικά, ο Ιανουάριος «κλείνει» τις γιορτινές ημέρες με μια αισιοδοξία για το νέο έτος κι ο Μάιος ακολουθεί το Πάσχα, μ’ ένα τελευταίο σπρώξιμο πριν την ανάπαυλα των καλοκαιρινών διακοπών. Σε κάθε έναν από τους τρεις μήνες που ανέφερα, ουκ ολίγα στελέχη συνειδητοποιούν ότι ο καιρός περνάει και τους βρίσκει στην ίδια θέση και σε συνθήκες εργασίας μη επιθυμητές που δεν αλλάζουν, παρά την υπομονή και τις ευκαιρίες που δίνουν στον ρόλο, αλλά και τον εργοδότη τους. Και κάθε φορά καταλήγουν να υπόσχονται στον εαυτό τους νοερά «αυτή τη φορά θα κάνω κάτι γι’ αυτό».

Κι όμως, το βιογραφικό τους δεν ανανεώνεται τελικά ποτέ – επίτηδες χρησιμοποιώ παθητική φωνή, μιας και δεν θα ανανεωθεί ποτέ μόνο του, χρειάζεται οι ίδιοι να πάρουν την απόφαση να κάνουν κάτι γι’ αυτό. Τα προφίλ τους στα Social Media επαγγελματικής δικτύωσης (βλ. LinkedIn, Glassdoor) δεν ενημερώνονται και το ίδιο κι οι λογαριασμοί τους στα job sites που παράγουν καθημερινά αγγελίες. Και, κυρίως, δεν προκύπτει καν η σκέψη να απευθυνθούν σε συμβούλους εργασίας (recruitment agencies) ή να ζητήσουν τη βοήθεια συμβούλων καριέρας – ειδικά τα στελέχη που έχουν αφιερώσει πολλά έτη σε έναν οργανισμό και έχουν αποστασιοποιηθεί πλήρως από την αγορά εργασίας και τις σύγχρονες μεθόδους αναζήτησης θέσεων. Αδιέξοδη αντιμετώπιση, θα χαρακτήριζα όλη την παραπάνω άρνηση και αναβλητικότητα, σε μια άκρως ανταγωνιστική αγορά που απαιτεί ακαριαίες, στρατηγικές και μελετημένες κινήσεις.

Και ξαφνικά, ανοίγει μια θέση που φαντάζει πιο κατάλληλη από ποτέ κι εσείς ο πιο κατάλληλος υποψήφιος. Κι όμως, κάτι λείπει.

Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.

Γιατί αυτή δεν καθορίζεται από την αγανάκτηση που ενδεχομένως έχει συσσωρευτεί από τις «κακουχίες» των παλαιότερων και του τρέχοντα εργοδότη. Ούτε, ασφαλώς, από το πόσο έτοιμοι νιώθετε να κάνετε το επόμενο βήμα στην καριέρα σας. Η κατάλληλη στιγμή έχει να κάνει με την προετοιμασία σας και την προνοητικότητα να μεθοδεύσετε τα παραπάνω, ώστε να σταθείτε ανταγωνιστικά και επάξια ως υποψήφιοι, όταν οι συνθήκες ευοδώσουν. Μα, πάνω απ’ όλα, για να μπορέσετε να διακρίνετε με κριτική σκέψη το βέλτιστο βήμα για εσάς, τα θέλω και την συνέχιση της πορείας σας από εδώ και πέρα. Αν δεν μελετήσετε την αγορά και δεν «χτίσετε» τα marketing εργαλεία που θα προβάλλουν σωστά τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά σας επιτεύγματα, πώς θα αναδείξετε το brand σας σε σύγκριση με άλλα στελέχη-κλειδιά.

Φροντίστε, συνεπώς, να παρεκκλίνετε της αναβλητικής δράσης που δυστυχώς η ελληνική κουλτούρα μας έχει διδάξει. Από τη στιγμή που θα θεωρήσετε ότι μπορείτε να διεκδικήσετε ένα διαφορετικό μέλλον και αρμοδιότητες για την επαγγελματική σας καθημερινότητα, έχει έρθει και η ώρα να προετοιμάσετε και να προωθήσετε το brand σας, ελκυστικό πλέον, στην αγορά. Εξοπλιστείτε και μην αφήνετε πολύτιμο χρόνο να περνάει ανεκμετάλλευτος. Μα, κυρίως, σκεφτείτε πώς θα διαφοροποιήσετε εσάς και την προσέγγισή σας προς τους εργοδότες του σήμερα, ώστε να μην χρειαστεί να ανταποκριθείτε σε μια έκτακτη περίπτωση, με αδύναμο προφίλ και ενέργειες.

Image source www.picjumbo.com by Pixabay