Σημαντική τροφή για σκέψη ήταν αυτό που αποκαλύφθηκε στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών. Πολλοί δηλώνουν ότι αγαπούν τη δουλειά τους, αλλά λιγότεροι ότι αγαπούν την εταιρεία που δουλεύουν.

Πόσο attached είναι οι εργαζόμενοι με τη δουλειά τους αλλά και συγκεκριμένα με τον εργοδότη τους, στην μετά-κορωνοϊού εποχή; (Έχει πλάκα εντωμεταξύ που την ονομάζουμε μετά-κορωνοϊού εποχή, αλλά ο ιός είναι ακόμα εδώ, απλώς το lockdown έχει τελειώσει.)

Αυτό ρωτήθηκε σε έρευνα της MRB, τα αποτελέσματα της οποίας παρουσιάστηκαν στο Delpi Economic Forum / Οικονομικό Φόρουμ Δελφών, τη μεγάλη συνάντηση φορέων της οικονομίας και των επιχειρήσεων που πραγματοποιείται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες στους Δελφούς.

Μια κεντρική συζήτηση στο Οικονομικό Φόρουμ που φέτος έγινε διαδικτυακά 9-12 Ιουνίου είχε ως θέμα τον «Επαναπροσδιορισμό της Ηγεσίας στην Ελλάδα». Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας δημοσκοπήσεων MRB, Δημήτρης Μαύρος μίλησε για μία «έρευνα με εκπλήξεις», καθώς η Ηγεσία ήταν σημαντική και πριν τον κορωνοϊό, όμως μετά η αξία της εκτοξεύθηκε. Η έρευνα της MRB έγινε σε σημαντικό δείγμα επιχειρήσεων και, όπως προέκυψε, μεγάλος αριθμός των εργαζομένων αγαπούν τη δουλειά τους, αλλά είναι μικρότερος ο αριθμός αυτών που αγαπούν την εταιρεία, στην οποία εργάζονται.

Παρόλα αυτά, η αγάπη για την εταιρεία/εργοδότη αυξήθηκε μετά τον κορωνοϊό. Αυτό σημαίνει ότι αυτή η μεγάλη κρίση, έδωσε και την ευκαιρία στους εργοδότες να δείξουν στους εργαζόμενούς τους το ανθρώπινο πρόσωπό τους: να πάρουν ανθρωποκεντρικές αποφάσεις, να τους προστατέψουν, να αφουγκραστούν  τους φόβους και τις ανάγκες τους. Ναι, υπήρχαν και αυτοί οι εργοδότες, και είναι ακριβώς αυτοί που βγήκαν κερδισμένοι μετά από τη «μεγάλη τρικυμία» που μεσολάβησε. Γιατί είναι κερδισμένοι; Γιατί ακόμα και αν δεν φαίνεται σε οικονομικά μεγέθη:

-κέρδισαν την εμπιστοσύνη των εργαζομένων τους

-αύξησαν το loyalty των εργαζομένων τους

-αύξησαν την επιρροή τους ως εργοδότες επιλογής, δηλαδή ανέβηκαν στην κλίμακα των πιο επιθυμητών εργοδοτών

-έδωσαν το καλό παράδειγμα σε άλλες επιχειρήσεις

-Ενήργησαν με γνώμονα όχι μόνο τη λογική αλλά και το συναίσθημα, έναν συνδυασμός που απ’ ό,τι φαίνεται κερδίζει έδαφος: Ο Δημήτρης Μαύρος δήλωσε ότι από τις απαντήσεις που έλαβε στην έρευνα  φαίνεται ότι «μόνο μία διάσταση από τα χαρακτηριστικά του ιδανικού ηγέτη έχει να κάνει με τη λογική και όλα τα άλλα με την καρδιά».Και κατέληξε τονίζοντας ότι «πρέπει να ανέβει η διάσταση του "ηγέτη της ψυχής", αλλιώς δε θα αποκτήσουμε Τσιόδρες».

Στόχος είναι, η αγάπη που δείχνουν οι εργαζόμενοι προς τη δουλειά τους να είναι ίδια και ισάξια με την αγάπη που δείχνουν προς την εταιρεία τους. Τότε θα μιλάμε για πραγματικό “engagement” και θα βλέπουμε εργοδοτικές πρακτικές που θα αξίζει να θαυμάζουμε. Ως τότε έχουμε δρόμο μπροστά μας. Και μακάρι η «ανθρώπινη» πλευρά των επιχειρήσεων που κάνει τους εργαζόμενους να τρέφουν θετικά συναισθήματα για αυτές, να φαίνεται κάθε μέρα και με κάθε ευκαιρία – όχι μόνο σε μεγάλες, επικίνδυνες κρίσεις όπως αυτή που διανύουμε.