Οι εταιρίες ξοδεύουν υπέρογκα ποσά προκειμένου να εκπαιδεύσουν τους εργαζομένους τους και ακόμη περισσότερα χρήματα για να προσλάβουν άτομα με πολλές ικανότητες και γνώσεις, καθώς και σημαντική πείρα. Δυστυχώς, πολλές από αυτές καταλήγουν να μη χρησιμοποιούν τα «ταλέντα» των εργαζομένων τους με αποτέλεσμα ενώ υπάρχουν πολλές διαθέσιμες ικανότητες στους κόλπους της εταιρίας να μην είναι παραγωγικές.
Ακολουθούν μερικές αιτίες οι οποίες εξηγούν, εν μέρει, γιατί οι οργανισμοί υποφέρουν από έλλειψη αξιοποίησης του δυναμικού των ανθρώπων τους:
– Δεν δίνεται η ευκαιρία στους εργαζομένους. Με λίγα λόγια, ο πιο συνηθισμένος λόγος είναι όταν οι άνθρωποι δεν καλούνται στην πράξη να αποδείξουν τι μπορούν να κάνουν. Αυτό μπορεί να ισχύσει τόσο για εργαζομένους που κατέχουν χαμηλές όσο και υψηλές ιεραρχικά θέσεις. Φυσικά αυτό δεν συμβαίνει τυχαία. Κάποιοι προϊστάμενοι είναι ανασφαλείς σχετικά με την πιθανότητα να αποδειχθούν κάποιοι υφιστάμενοί τους εξαιρετικά ικανοί σε βαθμό που να «κινδυνεύσει» η θέση τους. Από την άλλη, υπάρχουν προϊστάμενοι με φτωχές ικανότητες ανάθεσης εργασιών ή χωρίς την ικανότητα και τις γνώσεις να αντιληφθούν την πραγματική αξία των εργαζομένων. Τέλος, υπάρχει και η περίπτωση των προϊσταμένων που απλά δεν πιστεύουν ότι οι υφιστάμενοί τους μπορεί να κάνουν καλή δουλειά.
– Δεν υπάρχει παρακίνηση για εφαρμογή της γνώσης. Ενώ οι περισσότερες εταιρίες καλούν τους εργαζομένους να συμμετέχουν σε εκπαιδευτικά σεμινάρια, δεν επιδεικνύουν την ίδια συνέπεια στο να αξιολογήσουν κατά πόσο οι εργαζόμενοι μετά το πέρας της εκπαίδευσης εφαρμόζουν την αποκτηθείσα γνώση στην εργασία τους. Υπάρχει δηλαδή μία διάσταση μεταξύ του γνωρίζω και εφαρμόζω. Εξάλλου κάποιος καλείται να αυτοπειθαρχήσει και να καταβάλει προσπάθεια για να εφαρμόσει τη γνώση. Δυστυχώς αρκετοί οργανισμοί δεν διαχωρίζουν ουσιαστικά αυτούς που είναι πραγματικά ικανοί και αποτελεσματικοί από αυτούς που απλά επιτελούν τις αναγκαίες εργασίες. Αποτέλεσμα αυτού είναι να υπάρχει μειωμένη παρακίνηση και οι άνθρωποι να μην είναι όσο παραγωγικοί μπορούν.
– Αγνοούνται οι καλές ιδέες. Είναι κρίμα να συνειδητοποιεί κάποιος ότι ενώ υπάρχουν καλές ιδέες στην εταιρία τελικά εφαρμόζονται άλλες. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι προϊστάμενοι καταπατούν και παράλληλα αγνοούν τις ιδέες των υφισταμένων τους. Φυσικά δεν έχει καμία αξία αλλά ούτε και νόημα να προσλαμβάνει κάποιος άτομα με πείρα και ικανότητες, να τους εκπαιδεύει αλλά, τελικά, να επιβάλλει την άποψή του και να μην «εκμεταλλεύεται»την εξειδίκευσή τους. Είναι σημαντικό να θυμάται κάποιος ότι η αξία του οργανισμού έγκειται όχι απλά στη γνώση που έχουν οι άνθρωποι αλλά στην εφαρμογή της γνώσης για να αποκομιστούν καλύτερα αποτελέσματα.
– Υπάρχει φόβος για την εφαρμογή νέων μεθόδων. Για την ακρίβεια, οι εργαζόμενοι δεν τολμούν να εφαρμόσουν ιδέες, μεθόδους ή ικανότητες που ποτέ πριν δεν είχαν εφαρμοστεί στον οργανισμό τους. Και αυτό διότι οτιδήποτε νέο εμπεριέχει το ρίσκο. Αν ο οργανισμός δεν ενθαρρύνει τους ανθρώπους να δοκιμάζουν αλλά τους τιμωρεί για τυχόν λάθη, τότε οι εργαζόμενοι θα είναι διστακτικοί στο να δοκιμάσουν κάτι νέο.
– Η εταιρία δεν αναζητεί ευκαιρίες για εφαρμογή των ικανοτήτων. Όταν δηλαδή δεν δημιουργούνται ευκαιρίες για εκμετάλλευση των ικανοτήτων της ομάδας. Για παράδειγμα, μπορεί η εταιρία να επενδύσει στις ικανότητες συγκεκριμένων ατόμων μέσω εκπαίδευσης αλλά ποτέ να μην τους δώσει κάποια εργασία που απαιτεί τη χρήση αυτών των ικανοτήτων.
– Η εταιρική κουλτούρα δεν λειτουργεί ενθαρρυντικά. Εδώ ως εταιρική κουλτούρα ορίζεται ο τρόπος που γίνονται τα πράγματα στον οργανισμό. Μπορεί να περιλαμβάνει τα πιστεύω, τις στάσεις, τις συμπεριφορές και τις βασικές αξίες που μοιράζονται οι άνθρωποι. Φυσικά επηρεάζει τα συστήματα, τις διαδικασίες, τη δομή και τον τρόπο σκέψης του οργανισμού. Αν, λοιπόν, η κουλτούρα είναι τέτοια ώστε να αποτρέπει την ανάληψη πρωτοβουλιών ή υπάρχουν πολλές γραφειοκρατικές δομές, τότε είναι αναμενόμενο οι άνθρωποι να μη χρησιμοποιούν το σύνολο των ικανοτήτων τους αλλά μόνο αυτές που διατηρούν την υφιστάμενη κατάσταση.
– Οι ικανότητες των ανθρώπων είναι άσχετες με αυτές που απαιτούνται. Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο της πρόσληψης ανθρώπων που έχουν αξιόλογες ικανότητες αλλά που δεν είναι σχετικές με αυτές που χρειάζεται ο οργανισμός. Μερικές φορές προβάλλεται ως δικαιολογία η πιθανότητα μελλοντικής αξιοποίησης των εν λόγω ικανοτήτων αλλά αυτό φαίνεται να είναι ένα λανθασμένο επιχείρημα μια και οι ικανότητες αυτές μπορεί να απαξιωθούν μέχρι τη στιγμή που θα χρειαστεί να χρησιμοποιηθούν.