Δεν είναι τυχαία η έκφραση του λαού: «Καλόπιασέ τον και θα δεις». Κάπως έτσι είναι ακόμη και στις πιο σκληρές μορφές εργασιακών σχέσεων. Καλοπιάστε μας λοιπόν και θα δείτε!

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Γκέτεμποργκ αποφάσισε να πειραματιστεί για έναν χρόνο: οι μισοί υπάλληλοι του Δήμου θα δουλεύουν έξι ώρες αντί για οχτώ, με τις ίδιες αποδοχές, και οι υπόλοιποι κανονικά. Μετά το πέρας των 12 μηνών θα εξεταστεί η αποδοτικότητα των μεν και των δε και θα εξαχθούν συμπεράσματα σε σχέση με αυτήν.

(http://www.independent.co.uk/news/world/europe/sweden-to-trial-sixhour-public-sector-workday-9248009.html)

«Πιστεύουμε ότι ήρθε η ώρα να δώσουμε αυτή την ευκαιρία και στη Σουηδία, ελπίζοντας ότι οι άνθρωποι θα χρειάζονται λιγότερες άδειες “ασθενείας” αφού δουλεύοντας λιγότερες ώρες θα είναι πνευματικά και σωματικά πιο υγιείς», δήλωσε ο αντιδήμαρχος Mats Pilhem. Το πείραμα βασίζεται στη θεωρία που υποστηρίζει πως όταν οι εργαζόμενοι εξαντλούνται, αποδίδουν λιγότερο μακροπρόθεσμα.
Αντίστοιχες πρακτικές που έχουν εφαρμοσθεί σε άλλες χώρες βρέθηκαν φυσικά αντιμέτωπες με πιέσεις που ισχυρίζονται πως αυτή η τακτική αποτελεί «στίγμα» που καθιστά τους υπαλλήλους πιο… τεμπέληδες.

Σε παλαιότερη συνέντευξή μου με τον Ζορζ Κερν, Πρόεδρο ελβετικής πολυεθνικής εταιρείας ρολογιών, βρέθηκα κι εγώ έκπληκτη μπροστά σε όλα όσα μου έλεγε πως έκανε στον ελεύθερό του χρόνο: από bungee jumping ως μακρινά πολυήμερα ταξίδια, αλλά και καθημερινά χόμπι. Και πότε προλάβαινε, πώς λειτουργούσε η εταιρεία του, ποιος επέβλεπε τις απογευματινές ώρες τον κόσμο; Δεν χρειαζόταν τίποτα από όλα αυτά καθώς, όπως μου εξήγησε, η εταιρεία του δούλευε αυστηρά οχτώ ώρες και οι υπερωρίες δεν αποτελούσαν πιθανότητα. Μου ανέλυσε διεξοδικά το πώς αντιμετωπίζει τους εργαζομένους του, προκαλώντας μου ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη. Οι περισσότερες ώρες, οι κακές συνθήκες εργασίας και οι άδικες συμπεριφορές δεν θα απέφεραν ποτέ τα επιθυμητά, για εκείνον, αποτελέσματα. Οι άνθρωποι αποδίδουν μόνον όταν είναι βαθιά ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι. Όσο και αν πιέσεις έναν υπάλληλο, δεν υπάρχει περίπτωση να λάβεις το καλύτερο, αλλά και το περισσότερο από αυτόν αν δεν τον σέβεσαι και δεν εκτιμάς τις ανάγκες του.

Ακόμη λοιπόν και αν το κίνητρο του οποιουδήποτε είναι το ίδιον συμφέρον του, να αναπτυχθεί δηλαδή η επιχείρησή του στο μάξιμουμ ώστε να του αποφέρει το μέγιστο κέρδος, ο τρόπος έχει πολύ μεγάλη σημασία. Όσο και αν το ξεχνάμε, το συναίσθημα και η συνείδηση κυριαρχούν στα ανθρώπινα όντα και λειτουργούν πάντοτε υπέρ όσων σχετίζονται με εκείνους με οποιονδήποτε τρόπο. Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα και αυτό το γνωρίζουμε καλά πλέον!

Μία Κόλλια, εξωτ. συνεργάτης kariera.gr, pr@kariera.gr Αφήστε το σχόλιό σας…