Οι δημιουργικοί άνθρωποι ξεχωρίζουν πάντα. Συχνά, το ταλέντο και η εφευρετικότητα τους χάνεται ή δυσκολεύει τους εργοδότες και τους συνεργάτες στους. Ποιοι είναι τελικά και τι τους χαρακτηρίζει;

Η δημιουργικότητα λειτουργεί πολλές φορές παράδοξα. Η έμπνευση και οι ιδέες συχνά εμφανίζονται από το πουθενά ενώ άλλοτε αποτυγχάνουν να φανούν όταν τις χρειάζεσαι διακαώς. Οι επιστήμονες εξηγούν τη δημιουργικότητα εγκεφαλικά, νευροφυτικά και ψυχολογικά.

Γεγονός πάντως είναι ότι αρκετούς τύπους δημιουργικών προσωπικοτήτων τους ορίζεις δύσκολα αφού είναι πιο περίπλοκοι και απρόβλεπτοι – δεν ακολουθούν τη ρουτίνα ούτε την πεπατημένη.
Οι έρευνες καταλήγουν στο ότι η δημιουργικότητα παντρεύει  πληθώρα
γνωρισμάτων, συμπεριφορών και κοινωνικών επιρροών πάνω σε έναν μοναδικό άνθρωπο. Γεγονός που ενδέχεται ούτε ο ίδιος να αντιλαμβάνεται.
Οι υπόλοιποι όμως άνθρωποι, τους αναγνωρίζουμε πιο εύκολα. Διότι, διαφέρουν και συνεπώς τους ξεχωρίζουμε άμεσα μέσα στο σύνολο.

Ονειροπολούν.
Και ας τους λέμε οι υπόλοιποι όταν πρόκειται για χάσιμο χρόνου. Σύμφωνα με μεγάλους ψυχολόγους, το να αφήνει κάποιος τον νου του να χάνεται και να περιπλανιέται άσκοπα, βοηθά εξαιρετικά στη «δημιουργική επώαση». Πόσες φορές δεν μας «ήρθε η φαεινή ιδέα» όταν το μυαλό ήταν άδειο και χαλαρό;

Παρατηρούν.
Ο κόσμος, μη σας πω και το σύμπαν ολόκληρο, αποτελεί μία τεράστια χοάνη δυνατοτήτων και πιθανοτήτων. Η παρατηρητικότητα  εμπλουτίζει το λογισμικό τού νου τους που μεταφράζει τα πάντα αλλιώς και χρησιμοποιεί όλα όσα καταγράφει ως πιόνια στο δικό του παιχνίδι.

Δουλεύουν στον δικό τους χρόνο.
Αν μιλήσεις με καλλιτέχνες, εύκολα συμπεραίνεις πως λειτουργούν στις δικές τους ώρες, σε δικούς τους χώρους, με δικά τους μέσα. Ζωγράφοι, συγγραφείς, μουσικοί και άλλοι παρήγαγαν τα μεγαλύτερά τους έργα σε χρόνους και τόπους που ο μέσος άνθρωπος αγνοεί.

Είναι φίλοι με τη μοναξιά.
Όπως έχει γράψει ο αμερικάνος υπαρξιστής ψυχολόγος, Rollo May, «Για να μπορέσει κάποιος να ανοιχτεί στη δημιουργικότητα, πρέπει να μπορεί να έχει την ικανότητα της παραγωγικής χρήσης της μοναξιάς. Πρέπει να μη φοβάται να είναι μόνος». Οι άνθρωποι μεταξύ μας χαρακτηρίζουμε μάλλον αρνητικά τους μοναχικούς ανθρώπους, όμως εκείνοι τότε μπορούν να «γεννήσουν» ιδέες.

«Αναποδογυρίζουν» τα εμπόδια.
Και προς όφελός τους μάλιστα. Διότι άμα είσαι δημιουργικός, αλίμονο να μην μπορείς να κάνεις το μαύρο – άσπρο! Τα προσωπικά τραύματα και οι κακοτυχίες λειτουργούν για αυτούς και πάλι παράδοξα: τους πεισμώνουν, τους δίνουν δύναμη και οι εμπειρίες γεμίζουν την πηγή της φαντασίας τους. Άλλωστε, ο πόνος είναι αυτός που έχει γεννήσει μεγάλα έργα, μεγάλα τραγούδια, μεγάλα κατορθώματα. 

Αναζητούν πάντα νέες εμπειρίες και ανθρώπινες ιστορίες.
Όσο τους χρειάζεται η μοναχικότητα, τόσο τους χρησιμεύει η έκθεση. Τα ποικίλα ερεθίσματα, οι νέες εικόνες, οι νέες αισθήσεις και τα νέα μυαλά ανοίγουν ορίζοντες χωρίς όρια για όσους θέλουν να τα εκμεταλλευθούν προς νέες κατευθύνσεις. Οι άνθρωποι επίσης αποτελούν τεράστιο πεδίο «μελέτης» τους. Εχθρός τους; Η μονοτονία.

Αποτυγχάνουν.
Μεγάλο προσόν! Πώς να παράγεις υπέροχα πράγματα και να εξελίσσεις ιδέες και όνειρα αν το βάζεις κάτω στην αποτυχία; Οι δημιουργικοί άνθρωποι φροντίζουν με έναν προσωπικό μηχανισμό να μην παίρνουν τόσο προσωπικά τα «κακά» και να προσπαθούν ακόμη πιο σκληρά για τη διόρθωση και τη συνέχεια.
 
Ρωτούν.
Οι δημιουργικοί άνθρωποι είναι περίεργοι. Και ρωτούν ασταμάτητα – για τα μικρά και τα μεγάλα της ζωής. Το «γιατί» και το «πώς» είναι κυρίαρχα και οι απαντήσεις, ο πλούτος τους.

Ρισκάρουν.
Συνειδητά ή ασυνείδητα, οι δημιουργικοί άνθρωποι τολμούν και μάλιστα συχνά χωρίς καν να αντιλαμβάνονται το μέγεθος του ρίσκου. Όμως, αυτό είναι πάνω από τις δυνάμεις τους: το να μην ζουν εκ του ασφαλούς εφόσον δεν σκέφτονται με συνηθισμένο τρόπο, αποτελεί ζητούμενο. Και λογικό επόμενο.

Αντιμετωπίζουν τα πάντα ως δυνατότητα προσωπικής έκφρασης.
Ο Νίτσε πίστευε πως η ζωή του καθενός, αλλά και ο κόσμος, θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται ως έργο τέχνης. Και έτσι, αν είσαι δημιουργικός αντιμετωπίζεις τα πάντα ως μια ευκαιρία να εκφραστείς και ο ίδιος.

Ακολουθούν το πάθος τους.
Οι δημιουργικοί άνθρωποι κινητοποιούνται ενστικτωδώς και δρουν σύμφωνα με την εσωτερική επιθυμία τους και όχι με κίνητρο την αποδοχή και αναγνώριση – αρχικώς τουλάχιστον. Αν πάντως δεν ασχολούντο με αυτό που αγαπούν θα ήταν δυστυχισμένοι και οι ικανότητες τους θα εξανεμίζονταν.

Αναζητούν το «ωραίο».
Και αν όχι το αντικειμενικά ωραίο, σίγουρα το ιδιαίτερο, το πρωτότυπο, το διαφορετικό. Ακόμη και οι επιλογές τους στο ντύσιμο ή τη διακόσμηση έχουν συνήθως αυτό το «κάτι» που αιχμαλωτίζει το μάτι.

Συνδέουν τις κουκκίδες.
Χαρακτηριστικό αυτών των ανθρώπων είναι ότι βλέπουν την ευκαιρία ή την πιθανότητα εκεί που οι άλλοι δεν βλέπουν τίποτα. Και έτσι, συνδυάζουν τα παράδοξα και ενώνουν τα διαφορετικά σε μια αέναη μάχη για το «καινούργιο». Χωρίς μάλιστα να υποχωρούν αν η «γραμμή» δεν σχηματίζεται ίσια… Δεν πειράζει, θα την απολαύσουν τεθλασμένη.

Συγκεντρώνονται.
Κι ενώ το κομμάτι μας ξεκίνησε με την ονειροπόληση, μην φαντάζεστε ότι αυτή αρκεί ή τους οδηγεί στο αποτέλεσμα. Οι δημιουργικοί άνθρωποι, μπορεί να μοιάζουν αιθεροβάμονες, όσοι όμως από αυτούς τα καταφέρνουν, είναι και προσηλωμένοι και υπομονετικοί και ψύχραιμοι και επιμελείς. Ολλανδική έρευνα του 2012 (2012 Dutch study) απέδειξε πως η καθαρότητα και το focus του νου ενεργοποιούν τη δύναμη του μυαλού ποικιλοτρόπως. Μάλιστα κάποιες πρακτικές διαλογισμού βελτίωσαν τη μνήμη, τη συναισθηματική ευφορία, μείωσαν το στρες και το άγχος και ενίσχυσαν την πνευματική διορατικότητα. Όλα όσα δηλαδή οδηγούν σε μια ακόμη πιο επιτυχημένη δημιουργική σκέψη και πορεία.

Μία Κόλλια, εξωτ. συνεργάτης kariera.gr, pr@kariera.gr

Αφήστε το σχόλιό σας…