0
Shares

Καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας μου ως Σύμβουλος Καριέρας, έχω έρθει αντιμέτωπη με πολλές περιπτώσεις coachees μου, όπου έχουν λήξει την συνεργασία τους από την εταιρεία στην οποία εργάζονταν, όχι με τον πιο ενδεδειγμένο τρόπο.

Οι διαφωνίες, μεταφορικά και κυριολεκτικά, όπως ακριβώς αποτελούν μέρος της ζωής σας, έτσι αποτελούν και μέρος της επαγγελματικής σας πορείας και μπορεί να αποβούν μοιραίες. Μια απόλυση, είναι ενδεχόμενη κατάληξη τέτοιων περιπτώσεων, όπως άλλωστε κι άλλοι λόγοι που μπορεί να συντελέσουν σε μια τέτοια απόφαση της διοίκησης.

 

👉 Πώς όμως θα την διαχειριστείτε, όταν θα χρειαστεί να διεκδικήσετε το επόμενο επαγγελματικό σας βήμα;

👉 Πώς θα απαντήσετε στις σχεδόν-ανακριτικές ερωτήσεις των recruiters, στο επίμαχο αυτό σημείο;

👉 Κι αν η απάντησή σας – ή η αποφυγή της – καθορίσει την απόφαση για την πρόσληψή σας;

 

Αρχικά, σκεφτείτε λογικά και ήρεμα. Οι απολύσεις προκύπτουν σε πολλά στελέχη και δεν είστε οι μόνοι που σας συνέβη κάτι τέτοιο. Σίγουρα δε, δεν σημαίνει ότι τα στελέχη που απολύθηκαν απαραίτητα υπολείπονται ικανοτήτων. Οι συγκυρίες, οι ατυχίες και άλλοι συναφείς παράγοντες, είναι πάντα μες το παιχνίδι και οφείλετε να συνειδητοποιείτε μια τέτοια πραγματικότητα. Εκτός αν έχετε σφάλει και οι πράξεις σας, όντως, οδήγησαν τις εξελίξεις.

 

Σε δεύτερο χρόνο, θα είχε νόημα να συμβουλευτείτε επικουρικά έναν Σύμβουλο HR για τέτοια θέματα, ή και να εξαντλήσετε βιβλιογραφία που να αναφέρεται σε τέτοιες περιπτώσεις (όπως αυτό το άρθρο), ώστε να είστε έτοιμοι απέναντι σε μια τέτοια πρόκληση.

 

Ας πούμε, λοιπόν, ότι έφτασε η ώρα που ο recruiter σας ρωτά:

«Πώς ή γιατί έληξε η συνεργασία σας με τον προηγούμενο εργοδότη σας;»

 

Αν έχετε υπαιτιότητα για την απόλυση, η ειλικρίνεια ίσως είναι μονόδρομος, εκτός από μεγάλη αρετή. Αυτό ισχύει σε πολλές περιπτώσεις στη ζωή, αν και μερικές φορές μας δίνεται η δυνατότητα έστω να την λειάνουμε ελάχιστα. Το τονίζω όμως, στην προκειμένη περίπτωση, ελάχιστα. Μην ξεχνάτε άλλωστε, ότι η ελληνική αγορά είναι μικρή και τα νέα «ταξιδεύουν» γρήγορα, συν ότι αν σας ζητήσουν συστάσεις, δεν θα ήταν ό,τι καλύτερο να βρεθείτε αντιμέτωποι με ανακρίβειες τις οποίες εσείς κατασκευάσατε. Προτιμήστε λοιπόν, να δώσετε όσο το δυνατόν λιγότερες λεπτομέρειες για τα «γιατί» και τα «πώς» (εκτός αν σας τις ζητήσουν οι ίδιοι) και αναφέρετε λακωνικά τους λόγους της λήξης της συνεργασίας. Δεν χρειάζεται να είστε απολογητικοί, αλλά σίγουρα θα ωφελήσει να δείξετε ότι έχετε πλήρη συνείδηση του συμβάντος, πόσο μάλλον ότι έχετε ανακαλύψει περιθώρια βελτίωσής σας ως επαγγελματίας, μέσα από όλη αυτή την εμπειρία.

 

Αν, όμως, δεν ευθύνεστε για την απόλυση, αλλά πέσατε θύματα συγκυριών – όπως η οικονομική κρίση και οι περικοπές προσωπικού λόγω αυτής, η παύση λειτουργίας του τμήματος ή το κλείσιμο της επιχείρησης που εργαζόσασταν – τότε η ειλικρίνεια είναι απαραίτητη. Δεν έχετε τίποτα να φοβηθείτε, ούτε να κριθείτε σχετικά. Οι συγκεκριμένες περιπτώσεις μάλιστα, δεν θα μπορούσαν να αφορούν στην απόδοση ή τον επαγγελματισμό σας, εξ ου και μπορείτε άνετα να αναφερθείτε σε αυτές.

 

Σε κάθε περίπτωση, μια απόλυση, απ’ όποια πλευρά κι αν τη δείτε, αφορά σε μια απόφαση που πάρθηκε βάσει κάποιων παραγόντων, όχι σε ένα επαγγελματικό «στίγμα». Σκεφτείτε τι μπορείτε να αποκομίσετε από την γνώση που σας «προσφέρει» – όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται αυτό – και προχωρήστε στους στόχους σας. Μην αφήνετε μια συγκυρία ή μια ενότητα της επαγγελματικής σας ζωής να καθορίσει τις σκέψεις, την ενέργεια και τα επόμενα βήματά σας.

 

Της Έθελ Αγγελάτου

copyright: www.shutterstock.com

0
Shares