Αναζητώντας τη φωτογραφία που θα πλαισιώσει το άρθρο αυτού του μήνα – μιας και ξεκίνησα ανάποδα τη διαδικασία – συνειδητοποίησα ότι οι διακρίσεις που αφορούν σε ηλικία, φύλο, εθνικότητα, σεξουαλικές προτιμήσεις, θρησκεία ή πολιτισμό, απεικονίζονται πολύ συχνά αποτρεπτικά σε φωτογραφίες.

Ο κόσμος είναι πλέον ενήμερος, στην καθημερινότητά του, αλλά και συγκεκριμένα στη ζωή του μες το γραφείο. Παρ’ όλα αυτά, στην πράξη και στις βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις του κόσμου, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Συν ότι οι προαναφερόμενες διακρίσεις, είναι μόνο οι πιο γνωστές, χωρίς να υπολογίζουμε τόσα άλλα θέματα για τα οποία κρίνουμε τους άλλους, αλλά και κρινόμαστε από αυτούς.

Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον λοιπόν, αν κάποιος αναλογιστεί και αξιοποιήσει τον πλούτο της διαφορετικότητας, πόσα μπορούν να επιτευχθούν, όσον αφορά στην παραγωγικότητα ενός οργανισμού. Στο τέλος της ημέρας, άλλωστε έχουμε όλοι τόσες εμπειρίες, γνώσεις και διαφορετικές αντιλήψεις, που δίχως αυτές, οι ομάδες δεν θα μπορούσαν να προβλέψουν, να χτίσουν, να διασφαλίσουν, να αποτύχουν και να μάθουν… τίποτα. Συνεπώς, αν συνεχίσουν οι εταιρείες να προσλαμβάνουν mini-me’s – κλώνους των υφιστάμενων managers ή/και εργαζομένων τους – τότε πραγματικά θα καταφέρουν να διαιωνίζουν μια μονοτονία πρακτικών και θα οδηγούνται σε διαρκή αδιέξοδα. Ας δούμε, όμως, με λεπτομέρεια τα πλεονεκτήματα της διαφορετικότητας σε μια ομάδα και ένα «τραπέζι αποφάσεων»:

Τι να πρωτοδιαλέξω; Ταλέντο, δεξιότητα ή εμπειρία;

Είναι δεδομένο ότι, ένα πολυ-πολιτισμικό (από κάθε άποψη) περιβάλλον μπορεί να προσφέρει μια μεγάλη γκάμα από τα παραπάνω στοιχεία του τίτλου. Οι αναφορές διαφορετικών προτάσεων και λύσεων, αν δεν επαληθευθούν με πρότερες εμπειρίες και διαφωνίες από όλους, δεν θα παράξουν ασφαλή και ανταγωνιστικά αποτελέσματα. Αυτός είναι κι ένας εξαιρετικός τρόπος, επίσης, για την ανάπτυξη των γνώσεων της ομάδας.

Πώς αλλιώς θα καινοτομήσουμε;

Πιστεύω πως είναι μονόδρομος η καινοτομία, αν πραγματοποιηθεί η παραπάνω συνταγή. Αναλογιστείτε μόνο τις ιδέες που μπορεί να παραχθούν, μέσα από ιδέες, μέσα από ιδέες, μέσα από ιδέες… Όχι, δεν δακτυλογράφησα κατά λάθος τρεις φορές την ίδια φράση. Εκεί ακριβώς συμβαίνει κάτι εξίσου μαγικό - ένα μέλος της ομάδας θα έχει την ικανότητα να σκεφτεί, άλλος τη δυνατότητα να αντιληφθεί τους κινδύνους, κι άλλος να δεχτεί να εκτελέσει τα δεδομένα που τέθηκαν προς δοκιμή κι εφαρμογή.

Μια αναμφισβήτητα παραγωγική Βαβέλ

Ποιος είπε ότι η πολυγλωσσία – μεταφορικά και κυριολεκτικά – δεν οδηγεί ευκολότερα στο μέλλον; Αν είστε προνομιούχοι αρκετά να εργάζεστε ανάμεσα σε άτομα διαφορετικών εθνικοτήτων και πολιτισμών, σκεφτείτε πόσο άμεσα αυτό θα εξυπηρετούσε μια ενδεχόμενη επέκταση της εταιρείας στο εξωτερικό, τη γεφύρωση σχέσεων με ομάδες από «την άλλη άκρη της γραμμής», αλλά και την έκθεσή σας σε ευκαιρίες ανάπτυξης. Δεν συζητώ, δε, πόσο πιο εύκολα θα ταυτίζονται κι οι πελάτες της εταιρείας από όλες τις γωνιές της γης, με μια τέτοια κουλτούρα.

Μεγαλύτερη προσέλκυση Ταλέντων

Εταιρείες με τέτοια κουλτούρα μπορούν ασφαλώς να προσελκύουν μεγαλύτερη γκάμα ανθρώπινου δυναμικού, άρα και ταλέντων. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι τόσο η Γενιά Υ (γεννηθέντες 1980-1995), όσο και η Γενιά Z (γεννηθέντες 1996-2005), προσδοκά από έναν μοντέρνο εργοδότη-οργανισμό να ενστερνίζεται αυτή την κουλτούρα, στο πλαίσιο της ισότητας, της αποδοχής της διαφορετικότητας και της κοινωνικής ένταξης.

Παραγωγικότητα στο Ζενίθ!

Ολοκληρώνοντας το άρθρο, δε θα μπορούσα να παραλείψω την αίσθηση ηρεμίας, ασφάλειας και ευτυχίας που θα νοιώθετε, αν γνωρίζετε ότι προσφέρετε κι αποδίδετε σε έναν εργοδότη που σέβεται κάθε ανθρώπινη οντότητα. Η ισότητα στο γραφείο, δεν είναι πια μια άποψη ή πεποίθηση που έχει κάποιος την πολυτέλεια να επιλέξει να μην ενστερνιστεί. Είναι η κινητήριος δύναμη που απαιτείται για να λειτουργούν όλοι με αυτοπεποίθηση στην εργασία τους, η όρεξη για το ρόλο και τη ρουτίνα της καθημερινότητάς τους, αλλά και ο σεβασμός προς τον εαυτό τους και την εταιρεία που ανήκουν.

Της Έθελ Αγγελάτου

Copyright: www.shutterstock.com