Επιλογή Καριέρας – Μια ιστορία βγαλμένη από τη ζωή. Η ιστορία ενός ανθρώπου πάνω στον πλανήτη μας, όπου προκαλεί συγκίνηση το ότι, χωρίς να γνωρίζει ο ίδιος τι προτεραιότητες να βάλει και τι να επιλέξει στοχεύοντας στην ευτυχία και την επιτυχία του, επέλεξε η ζωή για αυτόν.

«…ενώ είχα ήδη ξεκινήσει να σπουδάζω και μάλιστα ήμουν στα τελευταία μαθήματα της σχολής μου, γεννήθηκε η κόρη μου. Δεν ήξερα ούτε τι να κάνω, ούτε πώς θα κατάφερνα να της προσφέρω όσα θα χρειαζόταν σύντομα, αλλά και για την υπόλοιπη ζωή της. Ναι, η αποτυχία ήταν πιθανή. Το μόνο σίγουρο ήταν ότι, όποιο αποτέλεσμα κι αν θα προέκυπτε από τις προσπάθειές μου, οτιδήποτε κι αν έπραττα ή βίωνα, θα το έκανα με ταπεινότητα, ευγνωμοσύνη και ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό μου. Και σίγουρα δεν θα άφηνα τίποτα να με “ρίξει κάτω”.

Σ’ όλη μου τη ζωή σχεδίαζα να ασχοληθώ επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο. Θεωρούσα ότι χρειαζόμουν κάτι για να απασχολούμαι, το οποίο όχι μόνο θα μου άρεσε, αλλά θα μου πρόσφερε παράλληλα και τα απαραίτητα χρήματα για να βοηθώ τη μητέρα μου. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ο πατέρας μου ήταν εντός και εκτός της ζωής μας, κάτι που οδήγησε τη μητέρα μου σε έναν συνεχή αγώνα επιβίωσης και στήριξης της οικογένειάς μας. Είχε έρθει λοιπόν η ώρα μου για να την ξεκουράσω. Εξασκούμουν καθημερινά, συνέχιζα την προπόνηση όταν όλοι οι υπόλοιποι σταματούσαν, «ξόδευα» όλα τα καλοκαιρινά βράδια μου σε ασκήσεις και ενδυνάμωση και ανταγωνιζόμουν κάθε βράδυ τον κολλητό μου σε γρήγορη ανάβαση στον απότομο λόφο της γειτονιάς μου.

Όλη αυτή η σκληρή δουλειά απέδωσε. Κατάφερα, όχι μόνο να παίξω στην ομάδα της σχολής του πανεπιστημίου μου, αλλά και να κερδίσω υποτροφία εξαιτίας των επιδόσεών μου. Σκεφτόμουν ότι αν συνεχίσω έτσι, είχα πολλές πιθανότητες να προχωρήσω με το ποδόσφαιρο σε επαγγελματικό επίπεδο και να στηρίξω οικονομικά την οικογένειά μου. Δυστυχώς, τα πράγματα δεν πήγαν τόσο καλά – έλαβα κάποιες προτάσεις από ομάδες, αλλά τίποτα σπουδαίο σε σχέση με τα όνειρα και τις προσδοκίες μου. Το καλό ήταν ότι αναγνώριζα την αξία μου κι ότι, αν το ήθελα, θα μπορούσα να καταφέρω πολλά στη ζωή μου – ακόμα κι αν αυτά δεν αφορούσαν στο ποδόσφαιρο. Έτσι αποφάσισα να ολοκληρώσω τις σπουδές μου στο Marketing.

Βέβαια, μόλις σταμάτησα το ποδόσφαιρο, έληξε και η υποτροφία μου. Διπλή απογοήτευση για μένα. Τουλάχιστον ήμουν αποφασισμένος να ολοκληρώσω ότι είχα αρχίσει. Προκειμένου λοιπόν να πληρώσω τα δίδακτρα, ξεκίνησα να εργάζομαι περισσότερες από 40 ώρες/εβδομάδα, ενώ παράλληλα σπούδαζα full-time. Τότε ήταν που έμαθα ότι η μακροχρόνια φίλη μου είναι έγκυος στην κόρη μας. Όλα είχαν μόλις πάρει άλλη τροπή. Παράτησα τη σχολή και μετακόμισα πίσω, για να είμαι κοντά στην νεογέννητη κόρη μου. Τίποτα δεν είχε πάει όπως σχεδίαζα και δεν υπήρχε κανένα επαγγελματικό πλάνο στα σκαριά.

Τότε έμαθα για ένα πρόγραμμα μαθητείας, όπου νέοι φοιτητές (κι ας μην είχαν ακόμα ολοκληρώσει τις σπουδές τους) είχαν την ευκαιρία να εργαστούν σε μεγάλες και πολυεθνικές εταιρείες. Σε 2 ημέρες μού προτάθηκε να πάω σε συνέντευξη, κάτι που αξιοποίησα στο έπακρον. Ξεκίνησα αμέσως να εργάζομαι. Εργαζόμουν από πολύ νωρίς το πρωί μέχρι πολύ αργά τα βράδια, ανέπτυξα τις τεχνικές μου δεξιότητες και κυρίως έμαθα πώς να λειτουργώ με αυτοπεποίθηση και αξιοπρέπεια. Αυτή η πρακτική με έφερε στο κατώφλι της 1ης μου εργασίας στις πωλήσεις – ένα αντικείμενο πολύ κοντά στο ποδόσφαιρο. Τόσο ο πωλητής, όσο και ο ποδοσφαιριστής, αγωνίζονται στο τέλος της ημέρας να φέρουν νούμερα και ανταγωνιστικά στατιστικά που θα αποδεικνύουν τις επιδόσεις τους και θα αυξάνουν το συνολικό (ίσως και ομαδικό) αποτέλεσμα. Και η προσέγγισή μου παραμένει η ίδια έως σήμερα – καταθέτω πάντα επιπλέον προσπάθεια και χρόνο, όπως θα έκανα και ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής στις προπονήσεις μου.

Η κόρη μου θα γίνει σε λίγες μέρες 2 ετών κι είναι ένα αγγελούδι. Η οικονομική μου κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί και μου δίνει τη δυνατότητα να συμβάλλω στην στήριξη της οικογένειάς μου αλλά και στην ξεκούραση της μητέρας μου, χωρίς να της ζητάω πλέον δανεικά. Έχω ήδη ξεκινήσει να κάνω πλάνα για το μέλλον μου, προσωπικά, οικογενειακά και επαγγελματικά. Μπορεί τα πράγματα να μην εξελίχθηκαν όπως τα είχα ονειρευτεί και σχεδιάσει, αλλά τουλάχιστον έμαθα να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό για την επίτευξη των στόχων μου και να προσαρμόζομαι ανάλογα με τις συνθήκες.

Συμβουλή μου προς εσάς: Κρατήστε το βλέμμα σας στο έπαθλο και μην μετανιώνετε για κάτι. Αγαπήστε τις επιτυχίες και κυρίως τις αποτυχίες σας, χωρίς να σας “ρίχνουν κάτω”. Ούτως ή άλλως, παίρνετε πολύτιμα μαθήματα και στις δύο περιπτώσεις. Απλώς συνεχίστε να προχωράτε μπροστά».

#ChaseGreat
[μετάφραση και ελεύθερη απόδοση από άρθρο του διαδικτύου]

Copyright: Bplanet, www.shutterstock.com

Έθελ Αγγελάτου, εξωτ. συνεργάτης kariera.gr, pr@kariera.gr