Αν ο ίδιος ο Στιβ Τζομπς αναγνωρίζει πως τίποτα από όσα έμαθε, δεν πήγε χαμένο, τότε αναθεωρώ αμέσως τη μαύρη πέτρα που έχω πετάξει όσον αφορά τα μαθήματα πιάνου που έκανα στα δέκα μου…

Ως γνωστόν, ο Στιβ Τζομπς παράτησε κάποια στιγμή τα κλασικά μαθήματα του κολεγίου όπου φοιτούσε. Ετσι λοιπόν, μιας και δεν παρακολουθούσε τα κανονικά του μαθήματα, αποφάσισε να παρακολουθήσει μαθήματα καλλιγραφίας. Εμαθε τις γραμματοσειρές αλλά άκουσε και για τη χρησιμότητα του μεγέθους το κενού ανάμεσα σε διαφορετικά γράμματα καθώς και πολλά άλλα που αφορούν την τυπογραφία.
http://www.telegraph.co.uk/technology/steve-jobs/8721676/Steve-Jobs-his-10-most-inspirational-quotes.html

Είχε ενθουσιαστεί λοιπόν με την ομορφιά της τυπογραφίας καθώς και με την ιστορική και καλλιτεχνική διάσταση του πράγματος – με όλα όσα δηλαδή δεν αφορούσαν την επιστήμη. Φυσικά τίποτα από όλα αυτά δεν αναμενόταν να έχει πρακτική εφαρμογή στη ζωή του. Όταν όμως ξεκίνησε, αναπάντεχα, να σχεδιάζει τον πρώτο του Macintoshυπολογιστή, όλες αυτές οι γνώσεις πέρασαν ξανά μπροστά από τα μάτια του – και έτσι ο Macήταν ο πρώτος υπολογιστής με όμορφη τυπογραφία. Αν λοιπόν δεν είχε τύχει να βρεθεί σε τέτοιο μάθημα, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, ποτέ δεν θα είχε καταφέρει να δημιουργήσει κάτι τόσο όμορφο.
SteveJobs: «Πρέπει να εμπιστευθείς κάτι – το σθένος σου, τη μοίρα, τη ζωή, το κάρμα, οτιδήποτε. Αυτή η προσέγγιση δεν με απογοήτευσε ποτέ και πιστεύω ότι έκανε και τη διαφορά στην πορεία μου».
Φυσικά, δεν μπορούμε να μπούμε στη διαδικασία να παραλληλίζουμε τα πάντα με τον Στιβ Τζομπς. Αυτός, όπως και κάποιες άλλες μορφές, υπήρξαν μοναδικές, είτε γιατί ήταν εξαιρετικά φωτισμένοι άνθρωποι, ευφυείς και από την άλλη τυχοδιώκτες είτε γιατί υπήρξαν και αδίστακτοι μέσα σε όλα. Όμως, δεν ήταν μόνο τυχεροί και αυτό είναι σίγουρο.
Εκτός λοιπόν από τις συνθήκες που ευνοούν συγκεκριμένες κοινωνικές τάξεις που έχουν, είτε πολλά χρήματα είτε προσβάσεις στα πράγματα, υπάρχουν και άλλα στοιχεία που καθορίζουν το μέλλον των ανθρώπων. Ασφαλώς και οι, παντός είδους, ευκολίες αποτελούν το νούμερο 1 εφόδιο – ωστόσο και αυτοί ακόμη οι ευνοούμενοι του συστήματος και της ζωής, μπορεί να αποτύχουν αν δεν έχουν όνειρα, αν δεν ακολουθήσουν τα σημάδια της καλής τους μοίρας, αν δεν εκμεταλλευτούν στο μέγιστο αυτό στο οποίο έχουν, αν έχουν, χάρισμα.
Για τους υπόλοιπους πάντως, πολλά κρύβονται στα ταλέντα και τα πάθη. Πολλά, που συχνά δεν έχουμε καταφέρει καν να αναγνωρίσουμε. Αυτό οφείλεται εν πολλοίς στο μεγάλωμα των ανθρώπων, καθώς οι επιθυμίες έρχονται σε αντίθεση με τις οικογενειακές προσδοκίες, ειδικά σε χώρες σαν τη δική μας όπου ελλοχεύει ένας βαθύς συντηρητισμός όσον αφορά στα νέα ή καλλιτεχνικά επαγγέλματα. Πολλά άλλα, που ενώ τα έχουμε αναγνωρίσει κάποια στιγμή, τα αγνοούμε, άλλοτε γιατί επιβάλουν μεγαλύτερο κόπο ή και θυσίες που δεν είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε. Είναι αρετή να καταβάλεις το μάξιμουμ των δυνάμεών σου για κάτι που επιθυμείς πολύ. Και αυτό συνήθως ανταποδίδεται.
Επίσης, κάτι που ξεχνάμε και προσπερνάμε στην καθημερινότητά μας είναι όσα ήδη ξέρουμε ή όσα έχουμε εξασκήσει. Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι, που μέσα σε μια δουλειά, θυμούνται και «κάτι ακόμη που ξέρουν» και «κάτι ακόμη που κάνουν καλά». Δεν υπάρχει γνώση ή ευχέρεια που να πηγαίνει χαμένη – πνευματικός πλούτος ή χειρονακτική ικανότητα. Μπορεί να το ανακαλύψουμε αργά, αλλά αυτό το «κάτι ξεχωριστό» είναι εκεί. Και το πιστεύω βαθιά, ότι αυτό αφορά όλους τους ανθρώπους. Σημασία έχει, μετά από κάποια στιγμή, πώς το διαχειριζόμαστε.
Ακόμη και αν τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα, όπως είναι στους καιρούς μας, καλό είναι να μην το ξεχνάμε. Η τύχη προκαλείται πάντα. Τα ταλέντα, το πείσμα και η πίστη την έλκουν κοντά τους. Σπανίως, έρχεται μόνη της, απρόσκλητη, σαν ανεπιθύμητη.

Μία Κόλλια, εξωτ. συνεργάτης kariera.gr, pr@kariera.gr

Αφήστε το σχόλιό σας…