Δεν είναι πολύς καιρός που έπεσε στα “μάτια μου” ένα ηλεκτρονικό άρθρο για τη Λούση. Ποια είναι η Λούση; Η Λούση είναι όλα αυτά τα νέα παιδιά που βλέπουμε δίπλα μας να αγωνίζονται να μπουν στην αγορά εργασίας, είναι η εκπρόσωπος της Γενιάς Y, είναι αυτό το κορίτσι που μια το λυπάμαι για τα επαγγελματικά και ψυχολογικά δεινά που βιώνει και μια με τσαντίζει για τις απαιτήσεις και τα κεκτημένα που διεκδικεί. Κι είμαι εκεί ανάμεσα, στο να προσπαθώ να βρω το δίκαιο και το σωστό για να την κρίνω, να μην την κρίνω γιατί ίσως δεν της αξίζει, να τη βοηθήσω, να μην τη βοηθήσω για να ανοίξει επιτέλους τα φτερά της… Κάπου εκεί ανάμεσα…

Η Λούση που λέτε, έχει γεννηθεί κάπου μεταξύ τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και τα μέσα του 1990. Και ανήκει σε μια “κοινότητα”, ή αλλιώς στατιστικό, ατόμων που θεωρούν ότι είναι κεντρικοί χαρακτήρες μιας σπουδαίας ιστορίας. Ενός παραμυθιού θα έλεγα. Η Λούση, λοιπόν, περνάει τη ζωή της όσο πιο ευχάριστα μπορεί (δεδομένων των συνθηκών) και της αρέσει ο εαυτός της. Το θέμα είναι ότι μέσα της, είναι κάπως δυστυχισμένη. Για να καταλάβετε το γιατί, ας ορίσουμε τη formula της δυστυχίας:

Ευτυχία = Πραγματικότητα – Προσδοκίες

Το οποίο σημαίνει, ότι όταν η πραγματικότητα στη ζωή κάποιου είναι καλύτερη από αυτό που προσδοκούσε, γίνεται ευτυχισμένος. Αν όμως η πραγματικότητα δεν ξεπεράσει αυτές τις προσδοκίες, τότε αυτός δυστυχεί. Ας βάλουμε όμως τη Λούση και την οικογένειά της στην εξίσωση. Οι γονείς της έχουν γεννηθεί περίπου στη δεκαετία του ’50 (Baby Boomers) και μεγάλωσαν από τον παππού και τη γιαγιά της Λούση που έζησαν κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης του 1929.

Οι τελευταίοι αναζητούσαν σε επίπεδο εμμονής την εξασφάλιση της οικονομικής ασφάλειας, εξ ου και δίδαξαν τους γονείς της Λούση να κινηθούν προς μια πρακτική και ασφαλή καριέρα. Επιθυμούσαν για τα παιδιά τους να αποκτήσουν περισσότερα από τους ίδιους (όπως κάθε γονιός), προκειμένου να έχουν επαγγελματική υγεία και σταθερότητα. Μάλιστα, τους έμαθαν πως τίποτα δεν τους σταματά, αρκεί να δουλέψουν σκληρά για χρόνια. Όταν λοιπόν τελείωσαν τα ανέμελα χρόνια τους ως “παιδιά των λουλουδιών”, είχαν όλη τους την άνεση να το πραγματοποιήσουν στις δεκαετίες του ’70, ’80 και ’90, μιας και αυτές κατεγράφησαν ως δεκαετίες ευημερίας παγκοσμίως.

Κάπως έτσι, οι γονείς της Λούση τα κατάφεραν και τη μεγάλωσαν με πνεύμα αισιοδοξίας για το μέλλον. Και της είπαν πως μπορεί να γίνει ό,τι θέλει όταν μεγαλώσει, καλλιεργώντας το ρόλο της πρωταγωνίστριας μέσα της. Τόσο πολύ, που μια ασφαλή και πρακτική καριέρα δεν θα της έφτανε – θα μπορούσε κάλλιστα όμως να γίνει μια “σταρ”, αυτό μάλιστα! Κάτι λιγότερο δεν θα ήταν, άλλωστε, μοναδικό ή αξιοπρόσεχτο. Οι Baby Boomers αναζητούσαν κάποτε “το Αμερικάνικο Όνειρο” και τώρα ήταν η σειρά της Λούση να αναζητήσει “το Δικό της Προσωπικό Όνειρο”! Άλλωστε, η έκφραση “Follow your Dream” έγινε γνωστή μόλις τα τελευταία 20 χρόνια. Πλέον η γενιά της Λούση δεν συζητούσε πώς θα αποκτούσε μια ασφαλή καριέρα, αλλά μια καριέρα ολοκλήρωσης. Κι αυτό, παράλληλα με τη φράση που ακούει καθημερινά από τους γονείς της………..

Η συνέχεια στο Β’ Μέρος!
(Ελεύθερη μετάφραση ενός σημαντικού και πολύ ουσιαστικού άρθρου που περιέγραψε τη Λούση που κρύβω κι εγώ μέσα μου)

Copyright:Mascha Tace, www.shutterstock.com

Έθελ Αγγελάτου, εξωτ. συνεργάτης kariera.gr, pr@kariera.gr

Παρακαλούμε διατηρήστε τα σχόλια σας ευγενικά, πολιτισμένα και ουσιώδη. Σχόλια που το περιεχόμενό τους δεν συμμορφώνεται με αυτούς τους όρους, είναι υβριστικά ή προσβλητικά, θα διαγράφονται. Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων που τηρείτε την πολιτική εύρυθμης λειτουργίας και διαλόγου της σελίδας μας.

Αφήστε το σχόλιό σας…