Το 20% των ανθρώπων που απάντησαν στην έρευνά μας, δήλωσε ότι δεν πήρε καμία διευκόλυνση για τηλεργασία από τον εργοδότη του. Πώς θα κάνουμε τα πράγματα πιο εύκολα, σε μια δύσκολη εποχή;

Του Δημήτρη Φαλλιέρου,

Στη μεγάλη έρευνα του kariera σχετικά με τις συνθήκες εργασίας την περίοδο του lockdown, θέσαμε πολλά ερωτήματα. Ένα από αυτά ήταν «Τι διευκολύνσεις/παροχές σας δόθηκαν για την εργασία από το σπίτι;». Μέσα στις απαντήσεις ήταν και το «Τίποτα, καμία διευκόλυνση».

 Πόσοι απάντησαν «Τίποτα»

Το 20%, δηλαδή ένας στους 5, απάντησαν ότι κλήθηκαν να μπουν σε καθεστώς τηλεργασίας (πολύ σωστά), αλλά χωρίς να δοθεί καμία διευκόλυνση/παροχή από τον εργοδότη τους. Δηλαδή χωρίς να τους δοθεί κάποιος υπολογιστής ή ακουστικά ή πρόσβαση σε online εργαλεία τηλεργασίας, χωρίς να υπάρχει κάποια πρόβλεψη για χρόνο ομιλίας σε κινητό τηλέφωνο ή έστω κάτι από όλα αυτά. Μάλιστα όσοι απάντησα ότι δεν τους δόθηκαν καν οδηγίες για το πλαίσιο τηλεργασίας ήταν περισσότεροι, σχεδόν 3 στους 10.

Στη μάχη χωρίς όπλα

Ένδειξη απροετοιμασίας εκ μέρους των επιχειρήσεων; Ένδειξη ολιγωρίας; Δύσκολο να απαντηθεί αυτό. Το ζητούμενο είναι ότι αυτό το 20% και 28,3%, αποκαλύπτει μια εν μέρει λειψή κάλυψη των απαιτήσεων της εποχής. Είναι σαν να ζητάμε από κάποιον να προσαρμόσει τον τρόπο εργασίας του, χωρίς να του παρέχουμε τα απαραίτητα εφόδια για να γίνει αυτή η προσαρμογή πιο ομαλά. Ή σαν να θεωρούμε αυτονόητο ότι οι εργαζόμενοι έχουν δικό τους υπολογιστή, καλή σύνδεση ίντερνετ, απεριόριστο χρόνο ομιλίας. Ακόμα και αν τα έχουν αυτά, το να παρέχει ο εργοδότης ένα ζευγάρι ακουστικά (που ξεκινούν σε τιμές από 2-3 ευρώ, άρα είναι αμελητέο το κόστος τους), είναι μια καλή κίνηση, μια κίνηση καλής θελήσεως. Και εφόσον οι περισπάσεις στο σπίτι ήταν η νούμερο ένα δυσκολία που είχαμε (το 47,7% δυσκολεύτηκε από αυτό), ένα ζευγάρι ακουστικά μπορεί να βοηθούσε.

 Στα καλά νέα

Για να μη σταθούμε μόνο στην «έλλειψη», ας δούμε και τα καλά νέα: Πάνω από τους μισούς συμμετέχοντες της έρευνας (53,17%)  απάντησαν ότι τους δόθηκε πρόσβαση σε online εργαλεία τηλεργασίας, ποσοστό που εξηγεί και το πόσο αυξήθηκε η χρήση Zoom, Teams, Skype κλπ (67,18% αύξηση σε πλατφόρμες τηλεδιάσκεψης).

Πολύ θετικό επίσης ότι σχεδόν ένας στους δύο (45,22%) δήλωσε ότι του δόθηκε και υπολογιστής/laptop για να δουλέψει από το σπίτι. Αμέσως πιο δημοφιλές σε ποσοστά έρχεται το κινητό τηλέφωνο και ο δωρεάν χρόνος ομιλίας (22,42%), τα ακουστικά που λέγαμε πριν (18,35%), η κάμερα (5,75%) και τελευταία στη σειρά των διευκολύνσεων η επιδότηση για καλύτερη σύνδεση ίντερνετ.

Λίγο καλύτερο ίντερνετ…

Εδώ ας μας επιτραπεί μια σκέψη. Η επιδότηση για καλύτερο ίντερνετ (2,71%) φάνηκε από άλλη ερώτηση ότι ήταν πιο επιτακτική ανάγκη, γιατί στην ερώτηση «Τι σας δυσκόλεψε περισσότερο δουλεύοντας από το σπίτι», το 13% απάντησε ότι το ίντερνετ ήταν αργό/έκανε διακοπές. Τα δίκτυα της χώρας είναι μια πραγματικότητα ότι χρειάζονται αναβάθμιση. Οι περισσότεροι από εμάς έχουν γραμμή 24mbs, που στην πραγματικότητα δίνει λίγο παραπάνω από 10mbps. Η αλλαγή σε VDSL (50mbps) ή σε fiber είναι μια χειροπιαστή ανάγκη, αλλά δεν έχουν όλα τα σπίτια αφενός πρόσβαση σε τέτοια γραμμή και αφετέρου την οικονομική δυνατότητα να καλύψουν τη χρηματική διαφορά. Μήπως λοιπόν πρέπει να γίνουν δύο πράγματα:

  1. Οι πάροχοι να επιταχύνουν τις διαδικασίες αναβάθμισης των δικτύων.
  2. Οι εργοδότες, εφόσον συνεχιστεί ή επαναληφθεί η τηλεργασία από το σπίτι, να επιδοτήσουν μια αναβάθμιση στις γραμμές σταθερής τηλεφωνίας/ίντερνετ, σε ποσοστό μεγαλύτερο από το σημερινό ισχνό 2,71%.

Αυτό θα βοηθούσε σε πολλά: στο να γίνονται τηλεδιασκέψεις χωρίς προβλήματα, να δουλεύουν πιο αποδοτικά οι εργαζόμενοι, να μεταφέρονται πιο γρήγορα τα αρχεία κλπ.  Μια σκέψη είναι και μια πρόταση.

Συμπέρασμα

Αν πράγματι γίνει μεταστροφή του τρόπου εργασίας και αυξηθεί -όπως προβλέπεται- η εργασία από το σπίτι, θα πρέπει η εποχή να μας βρει πιο έτοιμους. Είναι μεν ευθύνη των επιχειρήσεων αυτό αλλά όχι μόνο. Μπορούμε και εμείς ως εργαζόμενοι να ζητήσουμε όσα μας είναι αναγκαία για να επιτελέσουμε σωστά και γρήγορα τη δουλειά μας. Να κάνουμε διάλογο. Αυτή τη φορά η κατάσταση μας έπιασε εξαπίνης. Ούτε εμείς ξέραμε ακριβώς πώς εφαρμόζεται η τηλεργασία, ούτε οι εργοδότες, ώστε να ‘χουμε όλοι τα κατάλληλα εφόδια. Τώρα ξέρουμε τι χρειαζόμαστε. Την επόμενη φορά δεν θα υπάρχουν δικαιολογίες.

Image by Anja from Pixabay