Πριν γίνει η μουσικός που είναι σήμερα, η Σμαράγδα Αλεξανδρή (κατά κόσμον Sma Rag Da) ήταν παιδί-θαύμα-εντερπρενέρ και πουλούσε μπίλιες για αεροβόλα.

Συνέντευξη στον Δημήτρη Φαλλιέρο

Το πρώτο επάγγελμα που έκανα στη ζωή μου; Δε θα μετρήσω τη μουσική ως επάγγελμα αν και από τα 16 μου ασχολούμαι (ημι)επαγγελματικά. Ούτε την πρώτη μου “επίσημη” grown-up δουλειά που ήταν υπεύθυνη κρατήσεων στην εταιρεία Mykonos Sailing που οργανώνει κρουαζιέρες στη Μύκονο, γιατί αυτό που έκανα πριν απ’ όλα, ήταν να αγοράζω και να πουλάω πράγματα. Το πρώτο μου επάγγελμα λοιπόν ήταν πωλήτρια-εντερπρενέρ. Γύρω στα 7-8, είχα φτιάξει ένα μαγαζάκι (δηλαδή ένα δίσκο της μαμάς μου με ράντομ αντικείμενα πάνω) και πουλούσα από παραμάνες μέχρι σαπούνια μέχρι μπρελόκ - είχα βρει ένα κινέζικο πάμφθηνο μαγαζί και αγόραζα π.χ. 1000 παραμάνες με 2 ευρώ, και πουλούσα τις 15 για 1 ευρώ (αλλά έφτιαχνα πολύχρωμα κουτάκια από χαρτόνια και τις έβαζα μέσα). Το πρώτο πραγματικά επιτυχημένο επαγγελματικό μου εγχείρημα ήταν όταν ήμουν 10 χρονών. Είχα αγοράσει 20 κουτάκια σπίρτα με 2 ευρώ, άδειασα τα σπίρτα από μέσα, τα γέμισα με πορτοκαλί μπίλιες για αεροβόλα, τις οποίες είχα μαζέψει από την πλατεία του χωριού γιατί εκεί έπαιζαν τα αγόρια με τα όπλα τους (αυτά που πουλάνε στα πανηγύρια) και πούλησα το κάθε κουτάκι ένα ευρώ το ίδιο βράδυ, στη μέση του battlefield!!! Τους έπιασα στην ανάγκη!

Πώς μου φάνηκε; Εξαιρετική εμπειρία - ήμουν 10 χρονών και είχα βγάλει μόλις 18 ευρώ. Πήρα ΚΑΙ κρέπα ΚΑΙ παγωτό ΚΑΙ μια κιθάρα-παιχνίδι από τον πάγκο με τα παιχνίδια.

Η συνεργασία που θα θυμάμαι για πάντα είναι η συνεργασία με τους ανθρώπους που δουλεύω τώρα στην Accusonus. Η Accusonus είναι μια γ**άτη ελληνική εταιρία που φτιάχνει λογισμικό για επεξεργασία ήχου, και η φιλοσοφία της εταιρείας, το κλίμα, τα άτομα, είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να τύχει σε έναν υπάλληλο, πόσο μάλλον στην Ελλάδα.

Αν δεν ήμουν αυτό που είμαι, θα ήθελα να είμαι εξερευνήτρια! Θα ήθελα να είμαι από αυτούς που πάνε σε νησιά και ζούγκλες και ανακαλύπτουν απομονωμένες φυλές, ζώα που δεν ξέραμε ότι υπάρχουν, κλπ. Αν και στην πραγματικότητα ξέρω πως δεν έχω τα φόντα να το κάνω γιατί είμαι κότα.

Η δουλειά που δεν θα μπορούσα νομίζω ποτέ να κάνω είναι τηλεφωνήτρια κάποιας εταιρείας από αυτές που καλούν 15 χιλιάδες φορές την ημέρα για άσκοπες προσφορές. Δε θα άντεχα να τρώω κάθε μέρα τόσο βρισίδι και να νιώθω ότι το ψιλοαξίζω κιόλας.

Ο μεγαλύτερος φόβος μου στη δουλειά μου είναι μήπως προσβάλλω κάποιον άθελά μου.

Οι συνεργάτες μου θέλω να μοιράζονται μια παρόμοια φιλοσοφία και κοσμοθεωρία, άσχετα με τη δουλειά. Δε θα μπορούσα π.χ. να έχω στην μπάντα μου κάποιον που είναι ρατσιστής ή ομοφοβικός, όσο καλός μουσικός και να ήταν. Πέραν αυτού όμως θέλω να έχουν ποιότητες που λείπουν από εμένα - να είναι συνεπείς, να μην είναι ντράμα κουηνς, να είναι οργανωτικοί.

Όταν «μεγαλώσω» θέλω να γίνω ένας άνθρωπος που θα έχει αρμέξει τη ζωή από εμπειρίες, ανθρώπους και ταξίδια. Ιδανικά θα ήθελα σε κάποια φάση να μετακομίσω στο χωριό μου και να γράφω τραγούδια και βιβλία στην απομόνωση και στη φύση, με φίλους να επισκέπτονται συχνά-πυκνά και φυσικά με καλή σύνδεση στο ίντερνετ.

Sma Rag Da είναι ανεξάρτητη τραγουδοποιός και τραγουδίστρια. Η πρώτη της επαφή με το κοινό ήταν στα 16 της στον διαγωνισμό Jumping Fish. Σήμερα, είναι εικοσιτριών ετών, και κατά τρία album πιο πλούσια, ενώ ετοιμάζει το νέο της album "Air Sickness Bag" με προάγγελο το “If you were a bird”. Επίσης είναι συν-ιδρύτρια του Γιορ Λώκαλς. Η Sma Rag Da λατρεύει τη φύση, τα ζώα, κάποιους ανθρώπους και πολλά μουσικά είδη, και θεωρεί ότι οι εξορύξεις στην Ήπειρο είναι πολύ κακή ιδέα (που είναι).

Διαβάστε ακόμα:

Ο Τιμολέων Διαμαντής «έπιασε δουλειά»

Οι The Swingin’ Cats «έπιασαν δουλειά»
Ο Σπύρος Χρυσικόπουλος «έπιασε δουλειά»