Τον ξέρετε από το MasterChef Junior και από τις πολλαπλές βραβεύσεις του ως έναν από τους καλύτερους chef στην Ελλάδα. Εδώ σηκώνει μανίκια και μας δίνει μια πολύ ιδιαίτερη -πέρα από τη μαγειρική!- συνέντευξη.

Το πρώτο επάγγελμα που έκανα στη ζωή μου ήταν βοηθός ζαχαροπλάστη στο ζαχαροπλαστείο του θείου μου στην Κίσσαμο. Ήμουν ακόμα μαθητής Γυμνασίου όταν ξεκίνησα να εργάζομαι εκεί. Από τότε και μετά εργάστηκα ως σερβιτόρος, ως εκδότης εισιτηρίων πλοίων, ως φιλόλογος και, βέβαια, ως μάγειρας.

Στο ζαχαροπλαστείο έμαθα τι σημαίνει σκληρή δουλειά. Πολλές ώρες, ορθοστασία και κούραση. Όμως το αγαπούσα πολύ, έβλεπα να βγαίνουν από τα χέρια μου όμορφες δημιουργίες και αισθανόμουνα περήφανος που είχα τα δικά μου χρήματα! Σίγουρα η ζαχαροπλαστική ήταν μια δυνατή άσκηση για μένα πριν μπω στις κουζίνες πολλά χρόνια αργότερα. 

Είμαι άνθρωπος που του αρέσει η σταθερότητα. Δουλεύω με τους ίδιους ανθρώπους χρόνια - τουλάχιστον με τους βασικούς. Με τη sous-chef μου, την Πασχαλίνα Καμτσίκη, είμαστε μαζί από τότε που ήταν μαθήτρια στη σχολή. Μιλάμε με τα μάτια πια. Την εκτιμώ απεριόριστα και ως μαγείρισσα και ως άνθρωπο. Ελπίζω να μην τελειώσει ποτέ η συνεργασία αυτή.

Επειδή εκτός από μάγειρας είμαι και φιλόλογος (επάγγελμα το οποίο έχω ασκήσει για χρόνια) και τη διδασκαλία τη συνεχίζω, αλλά πλέον στον τομέα της μαγειρικής, θα πήγαινα σε κάτι εντελώς διαφορετικό: Λατρεύω την αρχιτεκτονική και ιδιαίτερα την αναμόρφωση παλαιών κτηρίων (κάτι τέτοιο δεν κάνω με τις παραδοσιακές συνταγές;) και θα γινόμουν άνετα αρχιτέκτονας. Ο αρχιτέκτων είναι και επιστήμων και καλλιτέχνης, πράγμα το οποίο με γοητεύει πολύ!

Η δουλειά που δεν θα μπορούσα νομίζω ποτέ να κάνω; Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή και εκτιμώ απεριόριστα τον κάθε άνθρωπο που με τίμιο τρόπο βγάζει το ψωμί του.  Ας πω όμως ότι δεν θα μπορούσα να είμαι εργάτης σε μια βιομηχανία που κατά τη διάρκεια του οκταώρου μου θα έπρεπε να κάνω μια συγκεκριμένη συνεχώς επαναλαμβανόμενη δραστηριότητα (π.χ. να βιδώνω συνεχώς μία βίδα ή να ελέγχω ποιοτικά ένα προϊόν που θα περνούσε μπροστά μου σε μια ράγα). Το θεωρώ εξαιρετικά δύσκολο γιατί απουσιάζει η δημιουργικότητα και γι’ αυτό πάντα λέω ότι οι άνθρωποι που εργάζονται σε αυτούς τους τομείς θα έπρεπε να αμοίβονται πολύ καλά!

Δεν ξέρω πώς ακούγεται, αλλά δεν έχω κάποιο μεγάλο φόβο όσον αφορά τη δουλειά μου. Πάντα λέω ότι δεν υπάρχουν αδιέξοδα στην κουζίνα και το ίδιο πιστεύω για τη ζωή γενικότερα. Αν κάτι θα ευχόμουν θα ήταν να είναι τα χέρια μου γερά και το μυαλό μου ακμαίο για να μπορώ να συνεχίσω να κάνω αυτό που τόσο πολύ αγαπώ.

Οι συνεργάτες μου θέλω να είναι ευγενικοί, καλοπροαίρετοι, μη ανταγωνιστικοί, εργατικοί και να έχουν χιούμορ!

Τι θέλω να γίνω όταν «μεγαλώσω»; Αυτή είναι μια σπουδαία ερώτηση που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δεν έχεις μεγαλώσει ακόμα, γι’ αυτό και την χαίρομαι πολύ! Όταν, λοιπόν, μεγαλώσω, θέλω να φτιάξω τα «10 Τραπέζια». Ένα εστιατόριο με 10 τραπέζια που θα σερβίρω ό,τι θέλω εγώ χωρίς ο πελάτης να ξέρει εκ των προτέρων τι θα φάει και δεν θα έχει δικαίωμα επιλογής. Η δικτατορία του μάγειρα είναι αυτή που εύχομαι να συνοδεύσει γλυκά τη δεύτερη ενηλικίωσή μου...

..........

*Πολλοί τον γνώρισαν ως τον πιο «ζεστό» κριτή και δάσκαλο στο MasterChef Junior. Άλλοι τον ήξεραν ήδη ως έναν από τους καλύτερους μάγειρες/chef που έχουμε στην Ελλάδα. Είναι ο Μανώλης Παπουτσάκης. Είναι ο δημιουργός και chef του εστιατορίου Χαρούπι της Θεσσαλονίκης που έχει διακριθεί με Βραβείο Ελληνικής Κουζίνας από το Αθηνόραμα, βραβείο κοινού στον θεσμό των Χρυσών Σκούφων, δύο φορές με αστέρι από το FNL, και έχει λάβει δύο βραβεία ως ένα από τα καλύτερα εστιατόρια της χώρας στον θεσμό Restaurants100. Έχει γεννηθεί στα Χανιά της Κρήτης και σήμερα ζει στη Θεσσαλονίκη, έχοντας στην άκρη ένα πτυχίο Φιλοσοφικής (ναι, στη Θεσσαλονίκη βρέθηκε αρχικά για διδακτορικό πάνω στον Πλάτωνα), ενώ παράλληλα διδάσκει μαγειρική στο ΙΕΚ ΔΕΛΤΑ.

Από τον Δημήτρη Φαλλιέρο

*Η φωτογραφία είναι μια ευγενική παραχώρηση του κ. Μανώλη Παπουτσάκη.

Διαβάστε ακόμα

Η Μιρέλα Πάχου «έπιασε δουλειά»

Ο Λάμπρος Φισφής «έπιασε δουλειά»

Η Τζένη Μελιτά «έπιασε δουλειά»

Η Ειρήνη Μπαλτά «έπιασε δουλειά»