Δεν πρόκειται για ένα απλό ζήτημα: το αν πιστεύουμε ή όχι στον εαυτό μας έχει βαθιά ριζωμένα αίτια που κρατούν από την παιδική ηλικία. Και όσο κάποιοι προσπαθούν να λύσουν τους δεσμούς που τους κρατούν πίσω με τη βοήθεια των ψυχολόγων, εμείς θα προσπαθήσουμε να στηρίξουμε εαυτούς με δυο λόγια από καρδιάς.

Πρώτο και σημαντικό είναι να κατανοήσουμε πως η αναζήτηση της αποδοχής των άλλων για να πιστέψουμε στον εαυτό μας, είναι κάτι που μπορεί να μη γίνει ποτέ, για πολλούς λόγους – με κύριο εκείνον που αφορά την αυτοπεποίθηση των άλλων που συχνά δεν αντέχουν να δώσουν credit σε κανέναν.
Το δεύτερο στη σειρά είναι να αντιληφθούμε πως η εκάστοτε επιτυχία ή αποτυχία στη ζωή μας, σπανίως οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες. Τα πρωταρχικά εμπόδια, τα βάζουμε οι ίδιοι στον εαυτό μας, υποσυνείδητα, ακόμη και ασυνείδητα. Και άρα, δυστυχώς, πρέπει να σταματήσουμε να ρίχνουμε αλλού το φταίξιμο, και να μας κοιτάξουμε κατάματα. Η διαρκής αποφυγή, είναι απλώς αποφυγή. Δεν λύνει το πρόβλημα, αντιθέτως το ενισχύει.
Η αυτογνωσία είναι το πρώτο βήμα προς την αυτοπεποίθηση. Είναι καλό να μπορέσουμε κάποια στιγμή, έστω σε μια ηλικία κάπως πιο ώριμη –εννοώ στα 30 τουλάχιστον- να αναγνωρίζουμε τις ικανότητές μας, τα προσόντα μας, τα ταλέντα μας και τις αδυναμίες μας. Με αυτόν τον τρόπο, δεν προσπαθούμε μάταια σε τομείς και χώρους που δεν έχουμε καμία τύχη εξ ορισμού. Αντιθέτως, αν κάποιος αναπτύξει τις δυνατότητες του προς την κλίση που έχει, ακόμη και αν αυτή δεν του γεμίζει το μάτι, θα απολαύσει άμεσα την τόνωση της αυτοπεποίθησής του.
Αν είστε γονιός, μην ξεχνάτε και μην παραλείπετε να τονώνετε την αυτοπεποίθηση του παιδιού σας. Συχνά αυτό παρερμηνεύεται με το να μην τα κάνουμε κακομαθημένα, αλλά το ένα δεν έχει σχέση με το άλλο. Το παιδί έχει ανάγκη να του δείχνουμε την εμπιστοσύνη μας για να πιστέψει και το ίδιο στον εαυτό του.
Επίσης, όσον αφορά στα παιδιά και πάλι, καλό είναι να επιβραβεύουμε ακόμη πιο έντονα την προσπάθεια – είτε είναι επιτυχής είτε όχι. Επιπλέον, πρέπει να το διορθώνουμε με τρόπο και όχι με συνεχείς επιπλήξεις. Και για όλους μας φυσικά είναι δύσκολο να είμαστε συνεχώς τέλειοι με τα παιδιά, αλλά είναι σημαντικό να έχουμε στον νου μας πως αυτά τα 2-3 πραγματάκια καθορίζουν το μέλλον τους.
Οι μεγαλύτεροι δε, αυξάνουμε την αυτοπεποίθησή μας όταν κάνουμε καλή διαχείριση του παρελθόντος μας. Δεν χρειάζεται να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα –το έχω κάνει τόσες φορές που εκτός του ότι μου ισοπέδωσε την αυτοπεποίθηση, κούρασε και τους γύρω- ενώ καλόν είναι να αναπολούμε τις καλές μας στιγμές, ανακαλώντας τις τότε συμπεριφορές μας για να ορίσουμε ξανά τις κινήσεις που μας κάνουν να πετυχαίνουμε αλλά και να νιώθουμε καλύτερα.
Όταν και πάλι νιώθουμε πως «το χάνουμε», μπορούμε απολύτως συνειδητά να αποταθούμε σε κοντινούς μας ανθρώπους που μας γνωρίζουν καλά και να τους πούμε το θέμα μας. Δεν είναι ντροπή να παραδεχτούμε πως νιώθουμε αδυναμία ενώ εκείνοι που μας αγαπούν, θα ξέρουν τι να κάνουν.
Η αυτοπεποίθηση συναρτάται με την κινητικότητα και την ενεργητικότητα. Η απραξία, η ακινησία και οι φόβοι που μας κατακλύζουν μόνο κακό κάνουν. Μικρά και σταθερά βήματα λοιπόν όταν μας έχει πάρει από κάτω. Μικρούς και εφικτούς στόχους με πλάνο, χρονικά, κοντινό. Η επιτυχία αυτών είναι πολύ πιθανότερη και έτσι, το ένα φέρνει το άλλο και το θάρρος επανακτάται. Και όσο το θάρρος φέρνει αποτελέσματα, τόσο η αυτοπεποίθηση παίρνει την ανιούσα.
Μας δίνουμε «συγχαρητήρια» και μας κάνουμε κομπλιμέντα. Μας λέμε και κανένα «μπράβο» που λέει και μια φίλη. Και δεχόμαστε την καλή κουβέντα, δεχόμαστε τις φιλοφρονήσεις. Ξέρετε… είναι πρωτοφανές το πόσο οι άνθρωποι δεν αντέχουμε να ακούμε καλό λόγο, ειδικά σε περιόδους που δεν νιώθουμε δυνατοί και σίγουροι στον εαυτό μας. Όμως, το να το καταπιούμε, αποτελεί μια πρώτη κίνηση προς τη λύτρωση. Αντιστοίχως, προσπαθούμε και να ακούσουμε την κριτική, την καλοπροαίρετη ασφαλώς. Γιατί μπορεί πράγματι να μας βοηθήσει άμεσα και αποτελεσματικά.
Τέλος, ακολουθούμε το πάθος, το ένστικτο, την αγάπη μας. Η αυτοπεποίθηση είναι πολύ εσωτερική υπόθεση και τα «θέλω» μας το ίδιο. Αν είναι λοιπόν να ξέρουμε ότι δεν είναι αυτοκαταστροφικά τα όνειρά μας, καλό είναι να τα μυριζόμαστε και να τα κυνηγάμε – σε κάθε τομέα της ζωής μας. Διότι η ανταπόδοσή τους θα είναι πολλαπλάσια. Και η τόνωση της αυτοπεποίθησης, υπερπολλαπλάσια.
Μία Κόλλια, εξωτ. συνεργάτης kariera.gr, pr@kariera.gr

Αφήστε το σχόλιό σας…