Οι Γάλλοι χρησιμοποιούν μία έκφραση “Noblesse oblige” – «Η ευγένεια υποχρεώνει» και παρότι δεν θεωρούνται και οι πιο ευγενείς, προς τους ξένους τουλάχιστον καθότι σωβινιστές αρκετά, έχουν ένα δίκιο. Η ευγένεια είναι ο καλύτερος τρόπος για να κερδίσεις τον συνομιλητή σου αλλά και για να περνάς καλύτερα τη μέρα σου. Και η πρώτη ένδειξη ευγένειας αφορά στον πληθυντικό, κάτι που μοιάζει σιγά σιγά να ξεχνάμε. – Συχνά αντιμετωπίζουμε το φαινόμενο να μας μιλούν στον ενικό στο τηλέφωνο. Οι περισσότεροι ξεχνιόμαστε όταν ξέρουμε ότι ο άνθρωπος στην άλλη άκρη της γραμμής είναι μικρότερης ηλικίας από εμάς. Αυτό λοιπόν δεν έχει καμία σημασία: όταν μιλάμε στο τηλέφωνο με κάποιον που δεν γνωρίζουμε ή με κάποιον που δεν μας έχει ζητήσει να του απευθυνόμαστε στον ενικό, μιλάμε στον πληθυντικό. Έτσι, είμαστε και ευγενείς, αλλά ταυτόχρονα διατηρούμε και όρια τα οποία συχνά είναι απαραίτητα και θα μας ωφελήσουν τελικά. – Ο πληθυντικός αφορά και σε έναν κανόνα απαράβατο: οφείλει να συνοδεύει τα επίθετα και όχι τα μικρά ονόματα. Όταν λοιπόν, για οποιονδήποτε λόγο, δεν γνωρίζουμε το επίθετο κάποιου, μπορεί να ακολουθήσει η εξής φράση που θα μας βγάλει από τη δύσκολη θέση: «Γεια σας. Είστε η Μαρία;» . «Μάλιστα», απαντά η Μαρία. Και συνεχίζουμε: «Μου λέτε σας παρακαλώ το επίθετο σας γιατί δεν το γνωρίζω». Η Κυρία Μαρία και ο Κύριος Δημήτρης δεν αποτελούν προσφωνήσεις ευγενείας. – Σκεφτείτε πόσες φορές σας έχει τύχει να σας μιλάει κάποιος στον ενικό σε ένα κατάστημα και πόσο ενοχλητικό σας φαίνεται ενίοτε. Δεν εννοούμε σε καμία περίπτωση ότι όποιος χρησιμοποιεί ενικό, είναι και αγενής. Ενδεχομένως, να θέλει να δείξει άνεση και να αναπτύξει μία οικειότητα. Εσείς, όμως, επειδή ποτέ δεν ξέρετε πάνω σε ποιον θα πέσετε, καλό θα είναι να διατηρείτε τον πληθυντικό και στις επαφές από κοντά έως ότου ο άλλος ζητήσει να μιλάτε στον ενικό μεταξύ σας.

Μία Κόλλια, εξωτ. συνεργάτης kariera.gr, pr@kariera.gr

Αφήστε το σχόλιό σας…