Body Language -Ακόμα και αν δεν το συνειδητοποιούμε, το σώμα και οι κινήσεις μας μαρτυρούν τον χαρακτήρα μας και αποκαλύπτουν, συχνά, περισσότερα και από τα λόγια.

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πόσο οι άνθρωποι αυθυποβαλλόμαστε και πόσο είναι, πραγματικά, στο χέρι μας να δούμε την άσπρη ή τη μαύρη πλευρά των πραγμάτων.

Συνήθως είναι Δευτέρα. Μπορεί όμως να είναι και κάποια άλλη μέρα. Δεν είσαι απελπισμένος, ούτε ιδιαιτέρως κουρασμένος. Όμως, στον πρώτο άνθρωπο που θα μιλήσεις, διά ζώσης ή τηλεφωνικώς, η απάντησή στο ερώτημα τού τι κάνεις, θα είναι μάλλον: «Ε, τι να κάνω Δευτεριάτικα; Υπομονή… Προσπαθώ να αντέξω».
Το κάνω κι εγώ συχνά. Χωρίς λόγο και σε διαφορετικές ερωτήσεις. Είναι γιατί το κάνουν και οι άλλοι, είναι γιατί δεν με λες και τον πιο αισιόδοξο άνθρωπο του κόσμου… ξέρω, όμως, πια ότι είναι λάθος. Λάθος να απαντάς αρνητικά από μια κεκτημένη ταχύτητα μιζέριας. Στο τέλος τέλος, δεν θα σε λυπηθεί και κανείς.
(όλα αυτά, φυσικά, δεν αφορούν όσους έχουν σοβαρούς λόγους να μην είναι καλά)

Η γλώσσα και οι λέξεις που χρησιμοποιούμε έχουν από μόνες τους τη δύναμή τους. Αυτό πρέπει να το θυμόμαστε πάντα. Αποτελούν τους φακούς μέσα από τους οποίους βλέπουμε τον κόσμο, τη ζωή μας, την εργασιακή ημέρα, εν τέλει, που ξεκινά. Μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά το επίπεδο άγχους και στρες που μας καταβάλλει και να αφαιρέσουν σημαντικό ποσοστό ενέργειας που θα μας βοηθούσε να βγάλουμε τη μέρα καλύτερα και, ασφαλώς, πιο αποδοτικά. Με δυο λόγια, το πλαίσιο στο οποίο τοποθετούμε εαυτούς, είτε ασυναίσθητα είτε από συνήθεια, διαμορφώνει ουσιαστικά ό,τι «ζει» μέσα σε αυτό.

Παρακάτω, παρατίθενται χαρακτηριστικά παραδείγματα. Και πόσες φορές δεν έπεσα στις παγίδες που θα διαβάσετε! Μια απλή αντικατάσταση, λύνει κάθε απορία.

Δεν είναι καλύτερο το «Θέλω να…» ή «Σκοπεύω να…» από το «Πρέπει να…»;
Δεν είναι προτιμότερο το «Αναρωτιέμαι αν…» ή το «Υποθέτω πως…» από το «Φοβάμαι ότι…»;
Πόσο πιο ανακουφιστικό είναι το «Εχω ένα πλούσιο πρόγραμμα…» ή το «Συγκεντρώνομαι…» από το «Πω, πω! Πόση δουλειά έχω! Πόσα πρέπει να κάνω».
Ας δοκιμάσουμε το «Θα κάνω την ημέρα μου όσο καλύτερη γίνεται σήμερα», αντί του «Ελπίζω να είναι μια καλή ημέρα η σημερινή».
Εδώ, θέλουμε ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια – όταν πρόκειται, δηλαδή, για δυσκολίες που μας προκαλούν οι άλλοι. Ετσι, αλλιώς αντιμετωπίζεται ένα θέμα με τη φράση «Αναρωτιέμαι τι θα έπρεπε να κάνω για να μην αντιμετωπίσω ξανά μία τέτοια κατάσταση ή για να τη βελτιώσω, τέλος πάντων», από το «Αμάν, όλο τα ίδια μου κάνουν. Ολο εγώ πρέπει να ξελασπώνω τις καταστάσεις».
Σε κάθε περίπτωση, αναφερόμαστε σε όσα «θέλουμε να συμβούν» και δεν μνημονεύουμε όσα «δεν θέλουμε να συμβούν».
Και όταν τα πράγματα είναι πραγματικά δύσκολα, επαγγελματικά μιλώντας πάντα, πιο σοφό είναι να αναρωτηθούμε «ποιο είναι το μικρότερο πράγμα που μπορώ να κάνω για να αλλάξει η συνθήκη» από το «αποκλείεται! Δεν υπάρχει καμία λύση».
Και πολλά άλλα, που ο καθένας, γνωρίζει καλά μέσα του πως τα λέει, ενώ θα μπορούσε να τα καταπιεί και να κάνει την έκπληξη. Για τον ίδιο και για το περιβάλλον του.

Copyright: Sofi photo, www.shutterstock.com

Μία Κόλλια, εξωτ. συνεργάτης kariera.gr, pr@kariera.gr