Σκούρα τα νέα… η εορταστική περίοδος έχει τελειώσει. Και η επιστροφή στη δουλειά περιλαμβάνει, δυστυχώς, αρκετές φάσεις… θλίψης. Ας αναγνωρίσουμε μαζί τα 10+1 στάδια που θα ζήσουμε.

Μετά το πέρας των Χριστουγέννων, την περίοδο δηλαδή όταν όλοι ξεχνάμε ακόμη και τι μέρα είναι, φτάνει η στιγμή που πρέπει να επιστρέψουμε πίσω στην πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που απαιτεί επαγγελματικό ένδυμα και όχι το καθημερινό μας τζιν αλλά και πρωινό ξύπνημα στις επτά και μισή. Επομένως, δεν θα μας αρέσει καθόλου και σίγουρα θα την αντιμετωπίσουμε με συναισθηματικές μεταπτώσεις. Ψυχραιμία λοιπόν!

Στάδιο πρώτο: Η άρνηση

Είναι νωρίς το πρωί και το πάπλωμα ουσιαστικά λειτουργεί ως κουκούλι αφού είναι τυλιγμένο σφιχτά γύρω μας και μας κρατάει ζεστούς. Τότε, ξεκινά να χτυπά το ξυπνητήρι δυνατά, υπενθυμίζοντάς μας ότι πρέπει να αφήσουμε αυτή τη ζεστασιά και να ετοιμαστούμε για δουλειά. Πρέπει λοιπόν να αντιμετωπίσουμε αυτή την άρνηση και να σηκωθούμε, παρότι πατάμε συνεχώς το snooze button…

Στάδιο δεύτερο: Ο θυμός

Μόνο θυμό μπορείς να νιώθεις όταν πας να ρίξεις νερό στο πρόσωπό σου και να φας, ανόρεχτα, το πρωινό. Στην πραγματικότητα, το μόνο που θα μπορούσε να μας κάνει να αισθανθούμε καλύτερα, θα ήταν ένα τηλεφώνημα από τον εργοδότη μας που θα μας ανακοίνωνε πως, για κάποιο  μαγικό λόγο… παρατείνονται οι διακοπές μας!

Κάτι που, δυστυχώς, δεν πρόκειται να συμβεί.

Στάδιο τρίτο: Οι ελπιδοφόρες σκέψεις

Όσο περιμένουμε να συμβεί μία μικρή «καταστροφή» που θα απέτρεπε την επιστροφή μας στη δουλειά, ονειρευόμαστε όλους τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαμε να εξαφανιστούμε από το γραφείο και να επιστρέψουμε στη θαλπωρή του σπιτιού μας για να δούμε μία χριστουγεννιάτικη ταινία ξαπλωμένοι!

Στάδιο τέταρτο: Η δυσαρέσκεια

Μακάρι να είχαμε ακολουθήσει τα παιδικά μας όνειρα και να είχαμε γίνει αστροναύτες, μπαλαρίνες ή ακροβάτες. Να είχαμε κάνει κάτι, τόσο αγαπημένο, που θα θέλαμε να επιστρέψουμε με χαρά σε αυτό μετά τα Χριστούγεννα.

Στάδιο πέμπτο: Μια νότα αισιοδοξίας

Και ξαφνικά θυμόμαστε ότι δεν είναι όλα τόσο μαύρα αφού θα δούμε και πάλι κάποιους αγαπημένους μας συναδέλφους και θα έχουμε τόσα να μοιραστούμε μαζί τους.

Στάδιο έκτο: Η ντροπή

Με μία, προσεκτική, ματιά στον καθρέφτη συνειδητοποιούμε ότι τα κιλά των εορτών φαίνονται, και απορούμε για το πώς τα καταφέραμε για μία φορά ακόμα παρότι το είχαμε συνεχώς στον νου μας.

Στάδιο έβδομο: Eναλλαγή συναισθημάτων

Μόλις έχουμε τακτοποιηθεί στο γραφείο και μας περνάει η σκέψη ότι δεν είναι και τόσο άσχημα τελικά, καθώς συνειδητοποιούμε ότι απασχολούμαστε λίγο πιο δημιουργικά από όταν βλέπαμε χριστουγεννιάτικα  cartoons. Αυτό μέχρι που αρχίζουν οι διπλανοί μας να διηγούνται πόσο καταπληκτικά πέρασαν στις γιορτές και η νοσταλγία επανέρχεται.

Στάδιο εννιά: Η ζήλεια

Τα social media είναι καταστροφή όταν προσπαθείς να συγκεντρωθείς και οι φίλοι στο fb σηκώνουν μόνο γιορτινές φωτογραφίες! Κυρίως αν είναι ακόμα διακοπές…

Στάδιο δέκατο: Ο φόβος

Όσο ο φόρτος εργασίας μεγαλώνει, αποφασίζουμε ότι τελικά δεν ήταν καλή ιδέα να αφήσουμε τόσες εκκρεμότητες για την πρώτη εβδομάδα της επιστροφής μας στο γραφείο.

Στάδιο ενδέκατο: Η αποδοχή

Μετά το τρίτο ποτήρι καφέ συνειδητοποιούμε ότι αυτή είναι η ζωή μας και ότι ελάχιστοι περνούν τη δική τους αραχτοί όλη μέρα, πίνοντας κρασί. Η γκρίνια και η εσωτερική πάλη είναι ό,τι χειρότερο για να βγει καλά η δουλειά και να περνά όσο πιο ανώδυνα γίνεται μια μέρα. Οπότε, ΟΚ! Πάμε μπροστά για νέα, ευτυχισμένη, χρονιά!

 

Της Μίας Κόλλια
Copyright: www.shutterstock