Όταν η αγάπη για το περιβάλλον, γίνεται επάγγελμα. 

Της Αναστασίας Βαϊτσοπούλου

«Είναι 2019. Μπορούμε, παρακαλώ, να σταματήσουμε να λέμε “κλιματική αλλαγή” και να αποκαλούμε το φαινόμενο ως αυτό που είναι: “κλιματική κρίση”;», είχε γράψει στο Twitter η διάσημη 16χρονη ακτιβίστρια για το περιβάλλον, Greta Thunberg. Μια μαθήτρια από τη Σουηδία ενέπνευσε χιλιάδες παιδιά να βγουν στο δρόμο και να κάνουν απεργία για το κλίμα, ακολουθώντας το παράδειγμά της.

Σύμφωνα με πρόσφατη αναφορά του ΟΗΕ, έχουμε μόλις 11 χρόνια προκειμένου να μειώσουμε τις παγκόσμιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στο μισό και περίπου 25 χρόνια για τον εκμηδενισμό τους. Ειδάλλως, χάνεται ο στόχος συγκράτησης της αύξησης της πλανητικής θερμοκρασίας στον 1,5°C με μη αναστρέψιμες συνέπειες.

Στην Ελλάδα, το περιβαλλοντικό ζήτημα παραμένει επικίνδυνα εκτός της πολιτικής ατζέντας και του καθημερινού διαλόγου. Συζητάει κανείς για το φαινόμενο ερημοποίησης της χώρας ή την απειλή για τα μνημεία; Την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, 24 οργανώσεις– μέλη της Συμμαχίας για το Κλίμα υπογράμμισαν ότι «Η ελληνική κλιματική πολιτική αποτυγχάνει να ευθυγραμμιστεί με τις υποδείξεις της επιστήμης».

image.png
Πηγή: www.dianeosis.org/research/climate_change/

Τα παιδιά έχουν καταλάβει ότι το μέλλον τους διαγράφεται αχνό. Οι μεγάλοι τι κάνουν; Αντιμετωπίζουν την κλιματική κρίση ως τέτοια; Ευθύνη, πέρα από τους πολιτικούς, έχει ο κάθε πολίτης χωριστά και δεν είναι λίγοι αυτοί που τον τελευταίο καιρό αποφασίζουν να βοηθήσουν στη μάχη για την κλιματική κρίση, μέσα από τη δουλειά τους.

Με σκοπό να περιορίσουν ή να εξαλείψουν τη μόλυνση από το πλαστικό, δημιουργήθηκαν επιχειρήσεις, όπως το Πλαστικουργείο, μια μονάδα ανακύκλωσης και αναβίωσης του πλαστικού στο κέντρο της Αθήνας που πρωτοστατεί στο zero waste κίνημα. Έχοντας ως εφαλτήριο την ολλανδική πρωτοβουλία Precious Plastic, η Δάφνη και ο Fran δημιούργησαν τις δικές τους μηχανές ανακύκλωσης πλαστικών αποβλήτων, μέσω open source data, έτσι ώστε να μπορεί να τις φτιάξει όποιος θέλει, και δίνουν νέα ζωή σε κάτι που διαφορετικά θα γινόταν αναξιοποίητος ρύπος. 

No photo description available.
Πηγή: Πλαστικουργείο

«Η ιδέα μας ήρθε ένα καλοκαίρι στη Σέριφο, όταν φτάνοντας μας ενημέρωσαν ότι το νερό δεν ήταν πλέον πόσιμο και περάσαμε πρώτη φορά τις διακοπές μας αγοράζοντας εμφιαλωμένο. Καθώς στο νησί δεν υπάρχουν κάδοι ανακύκλωσης, μαζέψαμε όλα τα μπουκάλια για να τα φέρουμε στην Αθήνα και είδαμε το αυτοκίνητό μας να ξεχειλίζει από πλαστικά μπουκάλια. Αντιληφθήκαμε το μέγεθος της περιβαλλοντικής καταστροφής που τόσο εύκολα προκαλείται μέσα σε λίγες μόνο μέρες από 3 άτομα. Εμπνευστήκαμε από το “Precious Plastic”, project του Dave Hakkens και σκεφτήκαμε πόσο πρακτικό και δημιουργικό θα ήταν η κάθε κοινότητα να είχε τα δικά της μηχανήματα ανακύκλωσης πλαστικού», δήλωσε η Δάφνη Μαρνέλλη, εξηγώντας πως αποφάσισαν να στήσουν το δικό τους εργαστήριο και μαγαζί στη γειτονιά τους.

«Η δουλειά μας είναι προέκταση της ζωής μας, η άρνηση της χρήσης του πλαστικού ή η επαναχρησιμοποίησή του όταν η άρνηση είναι δύσκολη, είναι καθημερινός μας στόχος. Το να μπορούμε να επηρεάζουμε ή να προσφέρουμε κάτι με τον τρόπο μας στους ανθρώπους γύρω μας και παράλληλα να μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλον, μας βοηθάει να εξελισσόμαστε, να πηγαίνουμε ένα βήμα πιο κοντά στον τρόπο ζωής που ονειρευόμαστε», πρόσθεσε. 

Στο ίδιο σκεπτικό, ο Τάσος Δόκος, ιδρυτής της BeMyFlower στη Λάρισα, δημιούργησε προϊόντα από βιοδιασπώμενο bamboo, οδοντόβουρτσες και μπατονέτες. «Δεν χρησιμοποιώ καινούργια υλικά συσκευασίας, απλά ανακυκλώνω, ενώ ακόμη και οι εγκαταστάσεις μας είναι οικολογικές και λειτουργούν με φωτοβολταϊκά. Zero waste πρέπει να είναι και το εργοστάσιο, όχι μόνο το τελικό προϊόν» είπε στο kariera.gr ο Τάσος Δόκος. Το νέο του project είναι παραγωγή που θα ξεκινάει από fair trade συναλλαγή και χωρίς πλαστικά από το εργοστάσιο μέχρι τον τελικό καταναλωτή.

Να σημειώσουμε εδώ ότι τα πάνω από 500 εκατομμύρια πλαστικά καλαμάκια που χρησιμοποιούνται μέσα σε ένα 24ωρο παγκοσμίως χρειάζονται 200 χρόνια για να αποσυντεθούν. Έτσι, ο Γιώργος Κυριαζής από τα Χανιά, εμπνεύστηκε το BAMBOOmaki σε ένα ταξίδι του στο Μπαλί, όπου το οικολογικό καλαμάκι έχει κατακλύσει την αγορά, όλα τα bar και τα εστιατόρια, και λάνσαρε το επαναχρησιμοποιούμενο καλαμάκι από bamboo. «Σκοπός μας είναι, πέρα από τα μαγαζιά, ο καθένας μας να έχει το δικό του πουγκί με καλαμάκια, έτσι ώστε να μη χρησιμοποιεί καθόλου πλαστικά καλαμάκια, κάτι που ήδη έχει μεγάλη απήχηση», σχολίασε ο Γιώργος Κυριαζής. «Αν ο καθένας μας είχε 5 καλαμάκια bamboo, για ένα χρόνο δεν θα χρησιμοποιούσε καθόλου πλαστικό, Έτσι, πριν την απαγόρευση του 2021 από την ΕΕ στόχος είναι να έχει γεμίσει όλη η Ελλάδα από οικολογικά καλαμάκια κι όχι μόνο από εμάς, από όλες τις εταιρείες.»

Πηγή: Bamboomaki

Αντίστοιχα, στη Βόρεια Ελλάδα, στο Κιλκίς, ιδρύθηκε πρόσφατα το Staramaki, το οποίο φτιάχνει καλαμάκια από σιτάρι, ενώ έχει ξεκινήσει μια πρωτοβουλία για δημιουργία καύσιμης βιομάζας από υπολείμματα καφέ, με το Kafsimo.

Η ηθική μόδα αποτελεί κρίσιμη τομή για την αντιστροφή της περιβαλλοντικής ρύπανσης, καθώς η βιομηχανία της μόδας είναι ο δεύτερος μολυντής του περιβάλλοντος παγκοσμίως. Ο πρώτος είναι κτηνοτροφική βιομηχανία, γι’ αυτό όλο και περισσότεροι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι η επανάσταση ξεκινάει από το πιάτο σου και το τι τρως. Τη βιωσιμότητα προωθεί εκτός από τη χορτοφαγία και το Fashion Revolution Greece που μας ζητά να απορρίψουμε τη γρήγορη μόδα. Μερικοί από τους επαγγελματίες που ακολουθούν τα βιώσιμα χνάρια στη χώρα μας είναι: οι 3QUARTERS, Alexandra Apsokardou, Allowme, Bagism, Debbie Tzima, Despotnia, Εθνολογικό Μουσείο Θράκης, Fabric Republic, Give Thanks, heladoderretido, Kostandi, Μαργαρίτα Μαρίτσα, maxumarta, MIK, Oinofyta WaresSOFFATailor’s Art Handmade, Théla, Urban OwlΦoutà. Το Wasteless Design στη Θεσσαλονίκη δημιουργεί οικολογικά προϊόντα, όπως υφασμάτινες επαναχρησιμοποιούμενες σερβιέτες, επιλέγοντας βιολογικά, τοπικά και δίκαιου εμπορίου υλικά.

Πηγή: Sapontina

Το σύνθημα που φιλοδοξεί να σώσει τον πλανήτη από την κλιματική καταστροφή: Refuse, Reduce, Reuse, Repair, Recycle, Upcycle, Rot. Αυτήν τη φιλοσοφία στηρίζει το Athens Zero Waste Festival, που διοργανώθηκε για πρώτη φορά φέτος, αποδεικνύοντας την αύξηση της ευαισθητοποίησης των πολιτών αλλά και την αναγκαιότητα δράσης.  Δύο zero waste επιχειρήσεις σε Ιωάννινα και Χαλάνδρι, τα Sapontina και Sillage, προσφέρουν μεγάλη ποικιλία προϊόντων για προσωπική ή οικιακή χρήση.

Image may contain: text
Πηγή: Sillage

Η λίστα με τις πρωτοβουλίες για την προστασία του περιβάλλοντος ολοένα και αυξάνεται διεθνώς. Για παράδειγμα, η Μεξικανή ερευνήτρια Sandra Pascoe Ortiz φτιάχνει βιοδιασπώμενο «πλαστικό» από κάκτο, ο καθηγητής Peng Wang εφηύρε μια συσκευή που παράγει ηλεκτρική ενέργεια από το φως του ήλιου, ενώ ταυτόχρονα καθαρίζει το νερό και η εφαρμογή “Too Good To Go” σου δείχνει ποιά εστιατόρια πουλάνε φθηνότερα το φαγητό που τους περίσσεψε, σε μια προσπάθεια να μειώσουν τους τόνους φαγητού που πετάγονται καθημερινά (ξέρετε το εγχώριο «Μπορούμε;») και το περιβαλλοντικό αντίκτυπο.

Είμαστε αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή παγκόσμια κρίση. «Βιώνουμε μια παγκόσμια έκτακτη ανάγκη», δηλώνει ο καθηγητής James Hansen, πρώην διευθυντής του Ιδρύματος Goddard της NASA για Διαστημικές Σπουδές. Θα καταφέρουμε να αποφύγουμε τις πιθανές καταστροφικές συνέπειες; Μόνο κάνοντας μικρές, ατομικές αλλά και μεγαλύτερες κινήσεις, θα διασφαλίσουμε ένα βιώσιμο μέλλον για τις επόμενες γενιές.

Image source: Rawpixel.com, Shutterstock.com

Σχετικά άρθρα:
Συμβουλές για να δουλεύεις στο γραφείο με οικολογική συνείδηση