Μήπως νιώθεις συχνά ότι δεν είσαι αρκετά καλός/ή και ότι δεν αξίζεις να έχεις επαγγελματική επιτυχία και αναγνώριση; Λέγεται «σύνδρομο του απατεώνα» και είναι πιο σύνηθες από όσο νομίζεις.

By Kariera team

Είπαμε: καλό είναι να μην καβαλάει κανείς το καλάμι και να μην νομίζει ότι είναι καλύτερος από όλους τους άλλους. Όμως υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν ακριβώς το αντίθετο. Πιστεύουν ότι κάθε επίτευγμα που επιτυγχάνουν στη ζωή τους, είναι τελείως τυχαίο, και ότι προέκυψε επειδή οι ίδιοι ξεγέλασαν τον περίγυρό τους. Αυτή η ιδέα τους κάνει να νιώθουν απαίσια, να νιώθουν τύψεις, να νιώθουν ανάξιοι και να φοβούνται ότι κάθε επιτυχία τους είναι συγκυριακή και ότι θα «ξεσκεπαστούν» κάποια στιγμή. Είναι ένα υπαρκτό φαινόμενο που ανακαλύφθηκε γύρω στο 1978 και λέγεται imposter syndrome, που στα ελληνικά μεταφράστηκε ως σύνδρομο του απατεώνα, ή πιο επιστημονικά σύνδρομο της ψευδεπίγραφης επιτυχίας.

Είσαι ο μόνος;

Πολλοί γνωστοί επιτυχημένοι άνθρωποι πάσχουν ή έπασχαν από αυτό το σύνδρομο. Η Νάταλι Πόρτμαν ας πούμε, η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός που είναι επίσης απόφοιτος του Harvard είχε παραδεχτεί ότι όταν μπήκε στο Harvard πίστευε ακράδαντα ότι έχει γίνει κάποιο λάθος και ότι δεν άξιζε αυτή τη θέση. Μέχρι και ο Άλμπερτ Άινσταν είχε τέτοια αισθήματα. Είχε περιγράψει τον εαυτό του ως «ακούσιο αγύρτη, απατεώνα, του οποίου η δουλειά δεν άξιζε την προσοχή που είχε λάβει».

Είναι πραγματική πάθηση;

Παρότι ονομάζεται σύνδρομο, τα καλά νέα είναι ότι δεν αποτελεί αληθινή πάθηση ή διαταραχή, ούτε κατ’ ανάγκην συνδέεται με νόσους όπως η κατάθλιψη ή οι αγχώδεις διαταραχές. Όμως έχει να κάνει με χαμηλή αυτοεκτίμηση που δεν είναι εύκολο να λυθεί. Και ξέρεις γιατί; Γιατί όσο περισσότερο επαινείς ανθρώπους με το σύνδρομο αυτό για να τους τονώσεις τοηθικό, συνήθως αυξάνεται η ανασφάλειά τους, ότι δεν είναι άξιοι επαίνου.

Ποια είναι η λύση;

Να ξέρεις από πού προέρχεται αυτή η κατάσταση. Να αναγνωρίζεις ότι έχεις εξίσου μεγάλες δυνατότητες με τους άλλους. Ότι αξίζεις τις ίδιες ευκαιρίες. Και αν αντιληφθείς ότι κάποιος από το περιβάλλον σου, εργασιακό ή ακαδημαϊκό, έχει απαξιωτική άποψη για τον εαυτό του, μίλα. Υπάρχει στις εταιρείες κυρίως μια κατάσταση που λέγεται συλλογική άγνοια. Σημαίνει ότι νιώθουμε ανεπαρκείς για τη δουλειά μας, αλλά το κρατάμε για τον εαυτό μας, αγνοούμε δηλαδή ότι είναι συλλογικό φαινόμενο και ότι μεγάλο ποσοστό ανθρώπων (70% σύμφωνα με τελευταία έρευνα) βιώνει τα ίδια αισθήματα.

Βρες την ισορροπία

Η απάντηση δεν είναι να μιλάμε για τα κατορθώματά μας, ούτε να δοξάζουμε τον εαυτό μας. Το να είμαστε ταπεινοί είναι όμορφο. Απλώς την επόμενη φορά που σου πει κάποιος ένα «μπράβο» και σου έρθει να απαντήσεις «μα δεν έκανα τίποτα», προσπάθησε να διακρίνεις τη διαφορά: το είπες από (θεμιτή) μετριοφροσύνη, ή πιστεύεις όντως ότι δεν έχεις κάνει τίποτα; Και μια ερώτηση από εμάς: είναι ποτέ δυνατόν να μην έχεις κάνει τίποτα;

Copyright: www.shutterstock.com